REDEVOERING, 71 



Möge ik daarbij steeds uwe krachtige oudevsteuning , uwe veelvermogende 

 medewerking ondervinden. Het vertrouwen daarop geeft mij moed, bij 

 het aanvaarden van mijne eervoUe, doch in menig opzigt moeijelijke be- 

 trekking. Het vertrouwen daarop stelt mij de toekomst in al hare heer- 

 lijkheid voor oogen, aan de Leidsche Hoogescliool te mögen medearbeiden 

 tot den bloei en de. ontwikkeling der wetensebap ! 



Hooggeleerde Heeren, zeer geachte Ambtgenooten ! 



Moet hij , die U voor het eerst van hier begroet , veelal zijne vreugde be- 

 dwingen, omdat hij de ledige plaats aanvult van een ambtsbroeder, wiens 

 verhes Gij hebt te betreuren, ik reken mij gelukkig dat zij nu door zoo- 

 danige droefheid niet ontstemd wordt. Immers Gij hebt uvven ambtgenoot 

 niet verloren. Slechts voor een tijdlang heeft hij uwen kring verlaten, 

 om eiders , in eene andere betrekking , werkzaam te zijn. Met moed heeft 

 hij die taak aanvaard, met moed zieh losgescheurd uit uw midden, van 

 de vele banden, welke den echtgenoot, den vader, den vriend, den leer- 

 meester, hechtten aan het vaderland, hechtten aan Leidens Hoogeschool. 

 Onze belangstelling volgt hem, terwijl hij henentrekt naar verwijderde 

 gewesten. Onze bede vergezelt hem, ons verblijdt het vooruitzigt, dat 

 wij hem eerlang zullen zien wederkeeren met die voldoening, welke het 

 onbetwistbaar loon is van elken welvolbragten arbeid. 



Ondertusschen is het mij opgedi-agen, zijne taak te vervuUen, en zie 

 ik mij eene plaats in uwen kling aangewezen. Niet zonder schroom aan- 

 vaard ik haar. Nog tot voor weinige maanden mögt ik het voorregt ge- 

 uieten , door sommigen Uwer in de studie der natuur te worden ingeleid , 

 en reeds nu wordt van mij gevorderd , met U anderen tot haar op te leiden. 

 Ik bid U, onthoudt de belangstelHng , de raadgevingen van rijper erva- 

 ring , die den leerling zoo ruimschoots ten dienste stonden , ook nu den 

 ambtgenoot niet. Met eerbiedige bescheidenheid treed ik in uw midden. 

 In uwe toegenegenheid , in uwe vriendschap, waarvan mij tot hiertoe de 

 harteHjkste bewijzen ten deel vielen, verwacht ik ook in de toekomst een 

 krachtigen steun. Alle krachten zal ik inspannen, haar waardig te zijn. 

 Mag ik mij bij voortduring in haar Verheugen , dan zeker mag ik den dag 

 een der gelukkigste mijns levens noemen, waarop ik door den gemeen- 



