I 



QUI PEOVINCIAE KHENO-TBAIECTINAE PKAEES, VIE ILLUSTRIS- 

 SIME! 



A.CADEMIAE CUßATORES, QUIQUE HS AB ACTIS ES, VIEI AM- 

 PLISSIMI, SPECTATISSIMI! 



DISdPLINAKUM PEOFESSOBES, VIEI CLAEISSIMI! 



LECTOEES EEUDITISSDU! 



QUI MUNBRUM AUT HONOEUM AMPLITUDINE ESTIS CONSPICUI, 

 VIEI GEAVISSIMI! 



AETIUM SCIENTIAEUMaUE DOCTOEES, VIEI DOCTISSIMI! 



VEKBI DIVINI INTEEPEETES, VIEI VENEBABILES! 



ACADEMIAE CIVES, COMMQ-ITONES CONIUNCTISSim ! 



QUOiaUOT PEAETEEEA ADESTIS, QUI AD HANG SOLEMNITA- 

 TEM CONPLUXISTIS, AUDITOEES HUMANISSIMI! 



lam praeteriit annus, quum ex hac cathedra antecessor muüus 

 gravissimum mihi detulit, quod, etsi honorificum, aegre tarnen sustuli, 

 bene sciens inexperti mihi admodum difficile fore rite ac digne eo fungi. 

 Praeterlapso autem anno valde gaudeo , quod palam affirmare possum , 

 onus, quod suscipere verebar, mihi minus grave fuisse quam credideram, 

 antecessorum auxilium, ubi opus erat, mihi numquam defuisse, collega- 

 rum benevolentiam amicitiamque muneris curas ac sollicitudines magno- 

 pere allevasse, Quidquid mihi defuerit ad munus bene gerendum, non 

 certe defuit voluntas. Finito anno academico remanet officium, omnium 

 longe gravissimum, Nimirum iubet consuetudo munus solemni oratione 

 successori, ab Augustissimo Rege nominato, tradere et fata simul Acade- 

 miae enarrare. Munus quidem libenter trado, ut plane denuo ad propria 

 studia ac propria negotia animum vertere possim; eo magis tamen opus, 



13* 



