QUI AD FESTUM HUNC DIEM CELEBEANDUM CONFLUXISTIS , 

 VIEI AJIPLISSIMI! VIR CONSULTISSIME ! VIEI CLAEISSIMI! DOC- 

 TISSIMI! PLUEIMUM VENEEANDI! lUVENES DILECTISSIMI ! 

 CIVES, HOSPITES, SUO QUISQÜE LOGO SPECTABILES! 



AUDITOEES EXOPTATISSIMI ! 



Ad religionem Christianam commendandam omni fere aevo provo- 

 carunt theologi ad antiqua Hebraeorum prophetarum vaticinia Messiana, et 

 provocant etiamnum. Idque recte; dummodo non in miuutioribus et for- 

 tuitis quibusdam haereant, sed quod apud ipsos prophetas praecipuum est, 

 praeoipue teneant. Unius Dei cognitionem et adorationem vaticinabantur 

 fore perennem. Hanc ad perfectiora semper adductum iri, ut non lege 

 externa regerentur, sed spiritu intus agerentur homines. Per regnura Divi- 

 num , per Deo sacram societatem id ita effectum iri , ut vel rex , vel ani- 

 mos hominum regens Dei minister, etiamsi vel huic multa ab hominibus 

 foreut perpetienda, in hac societate divinam in hominibus vim exerceret. 

 Neque id una gente sua terminandum, sed omnes populos, homines omnes 

 eo adducendos esse, quippe omnes ad Dei imaginem creatos, — Has 

 eximias sane exspectationes eventum habituras prophetae, unius Dei co- 

 gnitione divinisque promissis nixi, certo pronuntiarunt et vaticinati sunt. 

 Iesus Christus autem has ita explevit , ut dicendus sit maxime etiam sub- 

 limia eorum vaticinia longissime superasse. 



Uti autem haec Hebraeorum prophetarum carmina equidem admiror et 

 magni facio, ita etiam Graecorum Romanorumque philosophorum scripta 

 et amavi semper et amo. In his autem iuvenire mihi videor similem ali- 

 quem veluti prophetismum , non unius Dei quidem pura cognitione, minus 

 etiam singularibus Dei promissis nixum , sed nitentem natura humana , a 



19* 



