ORATIO, 151 



congrua" i). Iesus autem, qui patrem Deum ab omnibus spiritu colen- 

 dum praecipiebat , huius Dei exemplum hominibus sequendum inculcans 

 dicebat: //Perfecti estote, uti Pater vester coelestis perfectus est." Et 

 vero, quod multo etiam malus est, ipsum illum Iesum Christum, qui 

 perfecta erat hominibus Dei patris imago, idemque absolutum hominum 

 omnium exemplum , eo ipso consilio nobis Divinitus datum esse novimus , 

 ut illum sequentes Dei geramus similitudinem. 



Restat igitur, ut moneam, divinam illam Platonis sententiam a multis 

 servatam esse veteribus philosopliis. Aristoteles quidem, rerum physi- 

 carum humanarumque, quae oculis conspiciuntur , acerrimus perscrutator 

 magis quam internae naturae humanae indagator, eam fere neglexit. 

 Quod neque mirandum est, si observemus, Deum Aristoteli vix aliud 

 quid esse quam rerum quae adsunt omnium causam primam moventem, 

 To TTQcorov y.ivovv. Sed apud Stoicos imprimis , de re ethica optime meri- 

 tos, identidem occurrit nobis eadem illa sublimis sententia. Ad //naturam" 

 enim illam, quam sequendam Stoici semper dicebant, et mundum refere- 

 bant et ipsum Deum. Quare Seneca id agendum homini praecipit, 

 n quod dii , omnium rerum optimi auctores , (agunt) , qui beneficia igno- 

 rantibus dare incipiunt, ingratis perseverant. Imitemur illos," inquit, 

 wqui non cessant beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, 

 sed aequali tenore bona sua per gentes populosque distribuunt, unam 

 potentiam sortiti, (ut omnibus possint) prodesse" ^). 



Quodsi igitur finem vivendi homini propositum spectes, summo iure 

 dicendum est, perfectionis Christianae in antiqua philosopliia inveniri prae- 

 sensionem egregiam. 



Deinde, secundo loco, attendendum est ad modum, quo veteres philo- 

 sophi finem illum naturae liumanae propositum assequendum iudicabant. 



Et egregie quidem omnis antiquitas persensit, communionis, coniunctio- 

 nis, societatis vim magnam esse et admirabilem ad bona et eximia quae- 

 que iu hominibus efiicienda. Moses societatera Theocraticam condidit, 



') E]}h, IV: 34: tow ««rä 0£ov XTiaSfvT« Jv SixiiiicCviji y.ai hiiTnri T-ij; «A>)8£(«?. 

 ') De Beneßciis, L. VII. c. 31. 



