156 L. G. PARE\U 



Ikstjm Christum illum , qui et sursum semper ad Deum divinaque omnia 

 oculos fixos tenebat , ut in humana societate divinis contraria omnia deleret 

 summamque cum Deo coniunctionem et similitudinem in genta humana 

 efficeret, et vero pro Lac salute nostra cruci affixus sanctitatem ostendit 

 in mediis etiam atrocissimis cruciatibus constantem. 



Caeterum notissimum est, Stoicos imprimis fuisse, qui illam Sapientis 

 imaginem constanter proponerent, verbis adornarent, et quantum liceret 

 perfectam exhiberent, ut scilicet homines maxima imitando optima magna 

 consequereutur '). Et vero, sapiente perfecto opus esse generi liumano, 

 nemo acutius vidit aut luculentius significavit , quam Seneca , de generis 

 nostri perversitate quam maxime dolens. //Omnes," inquit, // peccavimus ; 

 alii gravia alii leviora; alii ex destinato alii forte impulsi aut aliena ne- 

 quitia ablati; alii in bonis consiliis parum fortiter stetimus et innocentiam 

 iuviti ac renitentes perdidimus. Nee delinquimus tantum, sed usque ad 

 extremum aevi delinquemus"^). Quare, uti sapientiam laudabat magistram 

 animorum, multosque plülosopbos agnoscebat praeceptores hominum; ita 

 illum, quem mente sibi perfectum informabat Sapientem, appellabat '/ge- 

 neris humani paedagogum" et institutorem ^). 



Quem autem veteres pbilosophi mente tantum sibi fingere poterant, 

 liunc verum Sapientem vehementissime desiderabant. Ita Epictetds : 

 //Unum mihi," inquit, wtalem exhibete, ut eum adspiciam, quem iamdiu 

 quaero. Hoc beneficio, quaeso, me afficite, hoc spectaculum, quod non- 

 dum vidi, seni homini praebete. Talem illum, qui cum Deo penitus 

 consentire veht et in mortali hoc corpore cum Deo ita communionem 

 habere, ut divinus aliquis homo sit, ostendite talem; sed non potestis" ■*). 

 Pariterque Seneca : //Ubi," rogat, //ubi Sapientem invenias, quem tot 

 saeculis quaerimus?" ^) — Potuisset Senecae aequalis, qui aliquamdiu, 

 ut videtur , cum eo in eadem urbe Roma degit, Paulus Apostolus respon- 



') Conf. Seneca, de Henef. VIT, c. 23. 

 ■) De dementia, I, c. 6. 

 ') Epist. 89. 



*) EncTETi Bisser lationes , ab Arriano dif/eslae, L. II, c. 19, § 24—27, ed. Scliweig- 

 haeuseri, T. I. p. 289. 

 ') De Traiij. animi, c. 7. 



