ORATIO. 157 



dere, praedicancb Euangelio illius Iesü Christi, in quo womues divinäe 

 sapientiae thesauri sunt genti bumanae concessi" *). 



Argumentum orationis meae quam brevissime poteram exposui. Pliilo- 

 sophos veteres complures vidimus egregie sensisse, homini per omnem 

 vitam sectandam esse cum Deo similitudinem , virtute et sanctitate con- 

 tentam; effici illam debere in societate bumana, per institutionem infor- 

 manda eaque omne genus humanura complectente ; in bac autem requiri 

 Sapientem, perfectum illum et divinum hominem, societatis buius princi- 

 pem , generis bumani institutorem. Quod vero illi necessarium esse sen- 

 serunt et summopere desiderarunt , id Deus per Iesum Christum genti 

 bumanae plenissime perfectissimeque praestitit. — Nunc boc mibi concedite , 

 A. H. ! ut quo illud tendat, sive quodnam buius argumenti sit pretium, 

 paucis indicem et quasi digito monstrem. 



Et ipsam quidem banc divini Euangelü praesensionem in excellentissimis 

 ingeniis bumanis observare, magni pretii est. 



Neque enim quemquam fore confido, qui illam pbilosopborum praesen- 

 sionem negare aut potius ignorare veUt. Non est ea a me ficta, adornata, 

 aut ad opinionem quamcunque raeam pro arbitrio excogitata. Certissima 

 est et verissima, ipsa testante bistoria. In bistoria a me est simpliciter 

 observata et iudicata, ut eam adesse unusquisque faciOime ipse cernat. 

 Quod autem adesse bistoria, lux illa veritatis, aperte testatur, id vel 

 negare vel ignorare, quid aliud est quam luci splendenti oculos claudere, 

 idque, quod in bistoria bumanitatis est Divina Providentia ordinatum, 

 audacter impudenterque dissimulare ? Sed et nulla est, me iudice, dis- 

 simulandi causa. 



Quodsi cui enim haec bumana cum divino Euangelio consensio minus 

 buic bonorifica videatur, is me minime sibi assentientem habet, imo con- 

 traria omnia iudicantem. — Etenim qui divinum boc nobis dedit Euan- 

 gelium, idem Deus est, qui bomines nos creavit divinoque nos instruxit 



') Conf. aä Coloss. II: 3. 



