ORATIO. 159 



manet" ^). Sunt illae veterum, etiam maxiiue illustres, Sapientis ima- 

 gines, si cum sancta Iesu, divini hominis, vita comparentur, stellarum 

 instar, quarum prorsus evanescit lumen Oriente sole, qui luce sua omnia 

 perfundit, quique simul vim excitat ubique vitalem. 



Et vero, quod, vel me non monente, ipsi iamdiu intelligitis , A. ! no- 

 tandum imprimis est ingens illud veterum desiderium perfectiouis , quam 

 nos in Iesü Christo cernimus et quam ab ipso partim effectani esse 

 videmus, partim magis magisque in genere huniano effectum iri certo 

 speramus. Quam veteres philosoplii mente sibi proponebant hominis cum 

 Deo similitudinem , quam fingebant perfectam societatem, quam verbis 

 comprehendebant perfectam Sapientis imaginem, hasce re factoque exhi- 

 bere , efficere et in humano genere praestare ipsi se non posse sentiebant 

 summoque cum desiderio profitebantur. ~ Et vero philosophia cognitionis 

 lumine illustrare mentes hominum potest, quamquam, quod addendum , 

 paucorum admodum hominum, qui ad philosophiam et nati et exculti 

 sunt. Vitam vero, vitam animorum, vitam quorumcunque hominum 

 efficere divinam potest unice vita ipsa, eaque divina, non verbis tantum 

 conspicua sed factis , sed exemplo , institutione , amore ad mortem usqne 

 omnia sacrificante. Quod igitur homines non poterant, hominibus per- 

 fectissime praestitit Dens, Iesu Christo genti humanae dato, humanissimo 

 eodemque divino omnium Duce et Conservatore. 



Plura addere possim: veluti illud, inanem esse et fundamento omni ca- 

 rentem eorum opinionem , qui vividam perfectissimae et plane unicae Iesu 

 personae descriptionem a primis eins amicis et sectatoribus fingi potuisse 

 censent; cum historia omnis testetur, ne summa quidem in toto genere 

 humano ingenia, suo omnium labore coniuncto, id assequi potuisse, ut 

 vel mente sola comprehensam plane pmi divinique hominis notionem 

 perfecte sibi informarent. — Sed id et quae eins generis aUa sunt, nunc 

 praetereo; unum hoc addo: ex his etiam cerni, quae verae philosophiae 

 cum verissima religione, Christiana, sit coniunctio. Verae, inquam, philo- 

 sophiae. Nam in rebus moralibus et religiosis sapiat oportet philosophia, 

 ad SocRATis et sapientissimorum philosophorum antiquorum exemplum, 



') Vid. Seneca de Ira, I, 16. 



