ORATIO, 179 



accusatorius an inquisitorius probandus sit et constituendus. Et hac etiam 

 in re usu venire probasse piito, quod toties dicitur, quaestionem bene 

 positam iam fere esse solutam. Nemo principium inquisitorium evellere, 

 nemo formam inquisitoriam nostra aetate defendere velit. Sane et sie de 

 singulis iuris capitibus et placitis, quomodo hoc illove loco iura omnium 

 et singulorum concilianda, ubi inter principium inquisitorium formamque 

 accusatoriam fines sint ponendi, de hisce superest supereritque dissensus. 

 Sed de his igitur, non de rerum summa disputandum. 



Igitur in academia, in qua quondam posita fuere discendi tirocinia, 

 iam ipse docendi munus capesso suscipioque. Deeimus quintus mox per- 

 agetur annus, a quo tirocinium emeritus, in forum me contuli. Per quin- 

 decim deinde fere annos forensibus operam dedi negotiis, proximo anno 

 fere immersus eram. 



Non defuit igitur opportunitas quae hie didiceram , in vitae conferendi 

 usum. Sed stetit mihi semper sententia, non tantum doctrinae copiam et 

 fructum in vitae usum conferendos, sed etiam e vitae usu doctrinae copiam 

 et fructus colligendos. Saltu quasi insuperabili disciplinam et vitae usum 

 seiungi, error semper mihi visus est ineptus. Et sie si in hac alma Mu- 

 sarum sede disciplinae fundamenta sunt posita, in vitae usu exstructum 

 aedificium. 



Sed sunt vitae usui molestiae suae. Est rerum gerendarum moles , quae 

 ingenii doctrinaeque nil flagitent , animum autem fatigent. Et mihi saltem 

 videtur, si per ahquot annos in vitae versatus es usu, ex eo ad excolen- 

 dam disciplinam, te non multos deinde collecturum fructus, sed magnum 

 fore periculum, ne rerum gerendarum mole et onere prorsus obruaris et 

 opprimaris. 



Exoptatissimum igitur mihi fuit docendi munus oblatum, Rerum geren- 

 darum mole seposita , omnis excolendae disciplinae vivere potero. 



Nee tamen hocce munus iam auspicans laetitia efferor. 



Cum mihi haec provincia mandaretur, gravissimis affligebar domesticis 

 cladibus ; provinciam suscipiens in tristissimorum revocor illoium dierum me- 

 moriam. 



Subit porro animum muneris gravitas. Vereor ut satis viderim, quid 



23* 



