180 B. I. GRAT AM A 



valeant humeri , quid ferre recusent. Haecce verens , haecce agitans , placari 

 fere non potest animus. Precari tantum possum , adsit mihi Deus. 



Est et alia tandem compressae laetitiae causa. Et iam ad vos me con- 

 vertere liceat , Academiae Curatores ! Quamvis me alia opportunitate docendi 

 munere non indignum iudicaveritis , hancce tarnen vestro suffragio acceptam 

 ferre provinciam non possum. Vestrae tamen benignitati et me commenda- 

 tum esse velim. Academiae Groninganae utilitas Vobis curae cordique. 

 Non potestis igitur, quamvis fortasse alii hanc provinciam mandatam maluis- 

 setis , vobis non commendatum habere , qui Academiae civium commodis , 

 quantum possit , prospioit et inservit. Et me Academiae civium commodis 

 prospecturum et inserviturum quantum possim, solemniter vota feci. Et 

 a labore diligentia assiduitate contentione aliquid saltem mutuari licebit , 

 qnod a natura, ingenio , doctrinae copia obtineri minus poterit. 



Vestrum ordinem ubi intueor, Clarissimi Professores, animo perturbor. 

 ' Adscribor ordini , in quo avus per trientem et quod excurrit saeculi , ca- 

 thedram tenuit. Et non tenuisse tantum sed ornasse, testantur omnes 

 quicunque supersunt collegae, discipuH, cives. Eius ordini me adscribi, 

 munus ab ipso ita fortiter gestum iam a me suscipi magnum sane. O! si 

 pater carissimus tali patre dignus filius, huius diei solemnitati adesse 

 potuisset. Sed non ita voluit Deus , et eius fiat voluntas sancta. Carissimo 

 patrime in hancce evocatum esse provinciam, ne nuntius quidem afferri 

 potuit. Septem dierum spatio mors occupaverat. Avi et patris memoriam 

 me hoc die solemni recolere, nemo sane vestrum aegre feret! O quantum 

 beneficium Deus in nos confert, si nobis patrem avumque non tantum 

 colere et amare, sed etiam coram summorum vii'orum concione laudare, 

 gloriari adeo licet. 



Sed ne et hie lactitia efferar efficit ipsa avi patrisque laus et gloria. Est 

 Franco-Gallis paroemia nohlesse ohlige. In Turisconsultorum republica non 

 est ignotum nomen meum, nee tantum in hac academia, sed per totam 

 patriam , nee adeo patriae finibus concluditur. Num tanti nominis digno 

 modo provinciam quam suscipio geram? O! si qua deesse posset causa, 

 quae ad omnis ingenii animique vires exercendas impelleret, quanta foret 

 vis in illo studio natura omnibus insito bonis, ne patre avo familiaque 

 plane videantur indigni. 



