182 B. I. GRAT AM A 



aestimatissime Phii.ipse! Nonne fugaces labentesque cogitas annos, qui 

 avo olim usus es collega, iam nepotem eodein compellas nomine, cui laborum 

 societas fuit cum avo, nunc iam erit cum nepote. 



Quid tibi dicam? Praeceptores omnes colebam, te autem non ut ceteros 

 amabam, te verebar. 



Mirabar doctrinae copiam , uberrimam orationis elegantiam , iudicii acumen 

 et summam perspicuitatem , qua subtilissimas et intricatissimas iuris civilis 

 quaestiones explicabas. Mirabar accuratam scientiam, dxQtßsiav vocant, 

 quae liodie tantopere desideratur. 



Sed erat in te aliud, quod magis etiam suspiciebam. Eadem semper 

 severitate et veritate bona maiaque notabas, flectere nescius semper te 

 probabas antiquae virtutis et fidei virum , hominem egregie cordatum , et sie 

 iuvenum animos ad iusti amorem , iuiusti horrorem incendebas. 



Quid mirum me, quamvis summa benignitate et benevolentia semper 

 iuvenem exceperis, te semper suspicientem, familiariter te uti nunquam 

 ausum fuisse. Non eo minus, eo magis fortasse lectionibus tuis, colloquiis, 

 monitis ad lurisprudentiae civilis cognitionem conformatus est iuvenis. 

 Tibi debeo quidquid in lurisprudentia Komana profeci. Pergas quaeso me 

 coUegam tibi datum eo semper animo prosequi, quo discipulum prosequutus 

 es. Tua eruditione meae penuriae, tua experientia meae imperitiae suc- 

 curras. Ne dubites quin tua benevolentia, tuo exemplo, tuis consiliis 

 mihi nihil unquam futurum sit gratius, nihil antiquius. 



Ex iis quos in aliis disciplinis praeceptores habui, plures eheu fato 

 functi sunt. Desidero Viros Cl. ten Brink, Limburg Brodwer, Lulofs, 

 quanta nomina. Alios habeo superstites quos quondam praeceptores, nunc 

 iam collegas saluto. Hoc solemni die quondam discipulus gratum vobis 

 animum non testificari non potest vobis, Viri Cl. Ermerins, de Greuve, 

 tibi praesertim, Rector Magnifice! Scholis enim etiam tuis interfui, 

 Cl. Pareaü. NuHus unquam dies memoriam iilius delebit temporis, quo 

 tuo ab ore pendebam, primam cum explicares epistolam discipuli quem 

 Dominus amabat, et de amore de coniunctione nostra cum Deo Christoque 

 egregie disputares. 



Ceteri omnes Professores, vobis omnibus me commendo. Animo bene- 

 volo me advenam accipiatis et consiliis vestris adiuvetis. Mihi id vicis- 



1 



