ORATIO. 183 



sim curae erit , ne unquam in ulla re quam officii , benevolentiae , amicitiae 

 ratio postulet, uUi vestrum desim. 



Vestris autem commodis, Praestantissimi luvenes Academiae Groninganae 

 cives, summa ope et industria me inserviturum et prospecturum iam dixi. 

 Nee tempori nee labori unquam sum parciturus , quoties de vestris studiis 

 ornandis ac promovendis agitur, quoties vobis vel lectionibus publicis vel 

 magis etiam familiaritati vel privatis colloquiis prodesse potero. 



Sed inane infructuosumque_ erit omne quidquid fecerunt praeceptores , nisi 

 et vos omnes animi vires exerceatis. Non enim praeceptores vestram 

 operam et laborem in se suscipere possunt. 



Et molestum in omni re, in omni arte et disciplina tirocinium. Sudan- 

 dum et algendum. lurisprudentiae inprimis initia arida atque ieiuna. Non 

 propter iucuuditatem et amoenitatem , sed propter utilitatem lurisprudentiae 

 militiae nomina dedistis. Et recte. Nil nisi Deus sui in se fiuem continet. 

 Sed nisi amas quod agis , nunquam recte facies. Et in omni re hoc sum- 

 mum , quod oportet et lubere. Sed eo in omni re per annos , per totius 

 vitae cursum non pervenimus. Disciplina autem cui vitam impendere 

 decretum , si non eo tempore vitae quod in Academia degitis , cara cordique 

 esse coeperit, vereor ut semper arida ieiunaque vobis videatur. 



Sed quid faciendum ut cara cordique lurisprudentia esse possit? Hoc 

 primum ne ante tempus amoenitates iucunditatesque flagitetis , ne ludum 

 putetis ista perdiscere initia , ne quod molestum operosum est , fugere velitis. 

 Hae vestrae partes. Quod secundum nostrae partes, indicare vobis viam 

 qua intelligatis , quae in lurisprudentia sit vis, pulchritudo, delectatio, iu- 

 cunditas et amoenitas. Vobis vestris, nobis nostris beni fungi partibus, 

 det precor Deus. 



