REDEV GERING. 203 



voorzeker grond bestaan om te verwachten dat de nijverlieidspolitiek onzer 

 voorouders geheel op de bevordering van de zoogenaamde industrieele 

 onafhankelijkheid der natiß gerigt en het fabriekwezen krachtdadig be- 

 schermd zou zijn geweest. Zelfs zou het niet kunnen bevreemden wanneer 

 men hier te lande in dat opzigt Frankrijk en Engeland verre voorbij wäre 

 gestreefd, alwaar althans omstreeks het midden der achttiende eeuw enkele 

 stemmen zieh tegen de heerschende dwaalbegrippen begonnen te verheffen. 

 Dit ongunstig vermoeden wordt echter door de geschiedenis gelogenstraft. 

 Geen land is in vroeger dagen zoo nabij de wäre beginselen geweest, 

 en heeft door zijne instellingen zooveel tot hunne erkenning bijgedragen, 

 als ons vaderland. Wanneer wij de plakkaten bestuderen , die gedurende 

 de zeventiende en de achttiende eeuw de tolregten geregeld hebben , dan 

 staan wij verbaasd over de betrekkelijk geringe sporen van het bescher- 

 mend stelsel , welke daarin worden aangetroffen , en over het bijkans 

 volslagen gemis van diergelijke pogingen tot opwekking en begunstiging 

 van inheemsche scheepvaart en fabrieksnijverheid, als Cromwell met zijne 

 navigatie-akte en Colbekt met zijne reglementen en verbodswetten beoog- 

 den. Verre van ten gevalle der nationale schepen bemoeijelijkt of geweerd 

 te worden , werden de buitenlandsche koopvaarders door eene voorkomende 

 behandeling en läge tarieven van allerwege uaar onze havens gelokt. 

 Reeds in het jaar 1604 had Walter Raleigh koning Jacobus I op deze 

 omstandigheid , als een der hoofdoorzaken van onzen bloei , gewezen ; en 

 welke tbeorien onze geleerden ook mogten verkondigen, onze staatslieden 

 weken in dit opzigt slechts bij uitzondering af van de voorvaderlijke politiek. 

 Niettegenstaande Engeland en Frankrijk door hooge inkomende regten 

 hunne eigene fabrieken poogden te bevoordeeleu en tevens onzen handel 

 af breuk te doen , bleven onze voorouders aan dezelfde beginselen getrouw. 

 Ons tarief van in- en uitgaande regten van 1725 vormt in dit opzigt eene 

 glansrijke tegenstelling met die onzer naburen; en zelfs op het laatst der 

 vorige eeuw , toen het fabriekwezen luide om bescherming riep , bleven onze 

 regenten standvastig weigeren tot opbeuring der kwijnende nijverheid verbods- 

 wetten tegen de voortbrengselen der buitenlandsche Industrie uit te vaardigen. 

 Deze onafgebrokene en stelselmatige wederstand tegen algemeen heer- 

 schende dwalingen is voorzeker een krachtig bewijs yoor het gezond verstand 



26* 



