216 0, VAN R E E S 



God mij wijsheid en kracht möge schenken , om dien in het belang der 

 studerende jongelingschap en tot heil des vaderlands te vervullen. Ik aan- 

 vaard dien tevens. Edel Grootachtbare Heeren! met vertrouwen op uwe 

 welwillendheid en op uwe veel vermögen de ondersteuning tot uitbreiding 

 der hulpmiddelen van het onderwijs. Möge deze hoogeschool onder uvv 

 bestuur voortdurend in bloei toenemen , en steads een brandpunt zijn van 

 wäre beschaving en verlichting, waaruit de weldadige stralen der weten- 

 schap zieh over het gansche vaderland verspreiden ! 



Hooggeleerde Heeren , Zeer Geachte Ambtgenooten ! Hoezeer word ik 

 door tegenstrijdige gevoelens geschokt , nii ik u met dien naam begroeten 

 mag ! Hoe zweit mij de borst van hooggestemde vreugde , dat ik het 

 regt verworven heb in uw midden zitting te nemen ! Wanueer ik echter 

 het oog laat gaan over uw achtbare rij en zoovelen voor mij zie , aan 

 wier buitengewone talenten en rustelooze werkzaamheid niet siechts deze 

 hoogeschool maar het. vaderland en de wetenschap veel verschuldigd zijn , 

 dan rijst een twijfel in mij op , of het mij gelukken zai onder u eene 

 niet geheel onwaardige plaats in te nemen. Doch de hoop bezielt mij , 

 dat gij mijne pogingen daartoe met welwillendheid beoordeelen en naar 

 vermögen ondersteunen zult. De roem der vriendschappelijke verhouding, 

 die een der schoonste sieraden uitmaakt van uwen kring , was reeds tot 

 mij doorgedrongen , voordat ik vermoeden kon , dat het voorregt mij ver- 

 leend zou worden zelf daarvan de aangename vruchten te plukken. Hoe 

 de werkkring , die mij hier werd aangeboden , mij ook toe mögt lagchen : 

 niet zonder diep gevoelden weemoed heb ik de plaats vaarwel gezegd, 

 waar ik van mijne vroegste jeugd zoo oneindig veel goeds genoten heb, 

 waar Gods zegen in hooge mate op mij en de mijnen heeft gerust, waar 

 ik zoovele dierbare betrekkingen , zoovele trouwe vrienden achterlaat. 

 Thans, in eene mij nog vreemde omgeving verplaatst, tot andere en 

 meer gewigtige werkzaamheden geroepen en onbekend met de eigenaardige 

 moeijelijkhedeu , welke daaraan verbonden zijn , sta ik als aan den ingang 

 van een nieuw tijdperk van mijn leven. Een beklemmend gevoel van 

 eenzaamheid zou mij welhgt overmeesteren , Indien ik niet reeds bij erva- 



