218 0. V A H R E E S 



van uwe zijde weggerukt; en uw andere ambtgenoot, wiens tegenwoordlg- 

 heid te dezer plaatse mij verbeugt en vereert, aclitte zieh ter zelfder tijd 

 verpligt de taak , die voor zijne verzwakte gezondheid en klimmende jaren 

 te zwaar werd, aan jeugdiger krachten toe te vertrouwen. Zoo zijt gij 

 alleen van het drietal vrienden overgebleven , en de ledige plaatsen in de 

 regtsgeleerde faculteit zijn thans door anderen ingenomen. Doch is het u 

 niet eene streelende gewaarwording , en tevens de beste vergoeding voor 

 de geledene verliezen , twee uwer voormalige leerlingen als ambtgenooten 

 naast u te zien ? Wat mij aangaat , hoewel ik , aan eene andere hooge- 

 school opgevoed , uw voortreffelijk onderwijs niet genoten heb , wees verze- 

 kerd dat ook ik het op hoogen prijs stel, in u een voorbeeld te bezitten 

 van echte wetenschappelijkheid en naauwgezette pligtsbetrachting , en onder 

 uwe leiding mijn niewen loopbaan te aanvaarden ! Vergun mij daarbij op 

 den steun uwer voorlichting en medewerking te mögen rekenen ! Uwe 

 achting en vriendschap meer en meer waardig te worden, zal mijn ernstig 

 streven zijn. 



Hooggeleerde Heeren Fatjre en Gratama ! Voorzeker acht gij de be- 

 tuiging overbodig, dat ik het mij tot eere reken naast u zitting te nemen 

 in de regtsgeleerde faculteit aan deze hoogeschool; naast u, hooggeachte 

 Fatjre, die, toen wij elkander drie jaren geleden voor het eerst ont- 

 moetten, geenzins vermoedende waar en in welke betrekking wij elkander 

 zouden wedervinden, reeds als scherpzinnig beoefenaar van het hedendaag- 

 sche regt een welverdienden roem verworven hadt; naast u, hooggeachte 

 Gratama! aan wiens bekwame hand de zamenstelling van een nieuw 

 strafwetboek overeenkomstig de eischen der wetenschap was toevertrouwd , 

 toen u, te gelijk met mij, een nog hooger bestemniing werd aangewezen. 

 Als lid derzelfde faculteit met u en den door ons evenzeer hooggeschatten 

 Philipse werkzaam te zijn, is een voorregt, dat ik te meer waardeer, 

 daar ik het streelende voorgevoel koester dat wäre vriendschap, op weder- 

 zijdsche achting gegrond, ons steeds naauwer vereenigen en onze gemeen- 

 schappelijke taak zoowel aangenamer als ligter maken zal. 



Edele jongehngen, kweekehngen dezer hoogeschool! Gij hebt gehoord 



