250 I. I. M E T Z L A R 



Audita enim hacce oratiuncula, vobis persuasura habebitis non hanc 

 fuisse causam ; tenuitatis Lac in re mihi conscius sum. Non vereor tarnen 

 ne apud ludices, qui fideliter artes non solum didicisse, verum etiam 

 docuisse dici merentur, mihi exspectandum sit iudicium nimis severum; 

 mixtum illud erit solita vestra humanitate atque benevolentia , cuius me 

 indigere quam maxime sentio. 



Cur autem latine dicam, haec causa est; primo, quod lingua latina 

 tempori ac loco pauUo accommodatior videtur. Dein, cum luvenibus, — fere 

 dixerim: amicis, in colloquiis et lectionibus latine loqui solemus, idque 

 in luvenum ipsorum commodum, quippe qui, cum tandem aliquando coram 

 Moderamiue ecclesiastico-Provinciali examini se offerunt, ex legis Statute 

 tenentur et coguntur huius examinis partem , exegeticam dictam , latine 

 eluctari; quorum multi gravatos quidem, minime certe adiutos istius lege 

 praescriptae linguae usu se sentiunt. Eheu, revera plus semel, luce cla- 

 rius quantas in angustias eins usu redigantur, conspiciebatur triste speci- 

 men. lam, inde molestiam oriri et detrimenti quid concipi, quis est qui 

 naget et mecum afRrmare recuset? 



Quae cum ita siut , visum est nobis , in nostris scilicet litteris , omnem 

 isti rei curam intendere, ut, quoad eins fieri possit, gravis illa molestia, 

 si non penitus dimoveatur, levius saltem feratur, atque adeo ab initio inde 

 in usum inducere sermonem latinum. lam, si causas consideretis allatas, 

 num ita mirum vobis videtur cur illa, qua in privatis conventibus utimur 

 lingua, nunc quoque publice utar, cum munus, mihi mandatum, auspicor? 



De argumento seligendo non vehementer dubitavi. Consului simpliciter 

 conditionem mihi propriam , nee non personam quam gero , eamque quo- 

 dammodo duplicem '). Quis ego? Me scio Novi T. ministrum et, — cum 

 Ilebraeas litteras atque antiquitates docere mihi mandatum videam ; hinc 

 inde aliquatenus V. Foederis doctorem me nominari oportebat. Medium 

 igitur quendam inter utrumque teneo locum. Non longe petitum itaque 

 videtur aliquid de utroque proferre et quidem , quod in promptu et ad 



•) Etsi in unum iure coniungendam- 



