254 I. r. M E T Z L A R 



lüde, veluti e fönte communi deducit et nos deducere docet omne offi- 

 cium , vim oninem moralem. Hinc adeo centies fere in N. F. scriptis 

 legis et gratiae notiones , sicut lüterae et Spiritus , eius quod vivum facii 

 et morii tradit , verbo: N. itaque et V. prorsus sibi invicem opponuntur. 

 Revera, quod maius, quod perpetuum magis discrimen excogitari potest 

 quam illud quod V. intercedit et N ? Illud enim fulmina mittit de caelo , 

 vi et armis coercere quodcunque sit oppositum , a se alienum, mortis poena 

 Caput auferre, quaerit ubique. Hoc suavi modo, voce cleraenti hominem 

 vocat, invitatque ut denuo amissae salutis magis etiam quam antea capax 

 atque particeps fiat. Intima vi leniter flectere tentat animos, eosque ad 

 meliorem frugem ducere studet. 



Attamen legem continere iam elementa rerum meliorum futurarum atque 

 adeo GXtdv rov aäfiarog, ipsius est N. F. testimonium, dignum quod 

 a nobis comprobetur. 



Utriusque Foederis argumento bene considerato, nobis obvia venit cuius- 

 dam consensionis laeta imago , non prorsus ei imparis convenientiae , quae 

 observatur umbram inter et quod illam peperit obiectum. Corporis cir- 

 cumferentia in pariete depingi solet umbra. Nunc obscurius, iam confu- 

 sius hoc fieri et non semel informe quidquam apparere videmus, ita ut 

 vix ac ne vix quidem corpus ex illius umbra agnosci queat. At vero 

 plerumque , aliquatenus saltem, notionem de re, eius umbra data posse, 

 non dubitatur. Sic fabula narrat de inventa arte picturae. 



Remotis enim legis praeceptis, rituumque observationibus , quibus illa 

 institutio Mosaica fuerat circumdata, residua manebunt principia meliora 

 eaque non valde discordia iis, quorum summum continetur Foedere N. 

 Ex uno eodemque fönte amoris scilicet erga Deum nostraeque naturae 

 socios, deduci omnia posse videntur. Profecto, elementa quibus, basis 

 instar, vitae agendi modus, mentis cogitandi ratio, niti oportet, docente 

 V. F. eadem et nos edocet Novum. Merito dici potest N. illud F. per- 

 fecisse legem, eiusque fines magis magisque protulisse et adhuc proferre, 



Pervenimus ad tertiam nostri capitis partem et , loco omnium , nominare 

 sufficiat unum Iesaiam. 



