ORATIO, 



259 



futurum. lam vero si inde solamen afferri posset, fidem firmam habere debu- 

 erunt Deum futuris etiam temporibus praeesse. Prophetarum erat futuros 

 prospicere casus , praedicere simul de Eo qui futuros regit casus , Deo aeterno. 

 Hac in re non multum distare videtur V. a N. F. quod etiam maxi- 

 mam impendit operam ut a futuro consequamur salutem *). 



III. 



DE MODO ET MEDIO ÜUO POETABATUR. 



Ferculum autem quo portatur Dei cognitio , Eiusque cultus , pari modo , 

 varium simul et unum dici potest, estque pro magna parte methodus 

 historica utriusque Foederis. 



Non huius est loci definire quaenam sint de rebus in factis positis sumtae 

 narrationes , quaenam minus. Critices est secernere vera a fictis ; diiudi- 

 care num sit biblicum inter et historicum sermonem discrimen bene tenen- 

 dum. Dummodo caveatur arte critica ne procedat a praeoccupata opinione, 

 de Deo mundoque accepta, neque sibi placeat verbis alio quam usu value- 

 rint sensu neque tandem separatistarum more , dubitantibus compellet : 

 Haud intelligitis , vobis enim non Spiritus est ! 



Quidquid huius sit ; sive historiam e traditione ortam , dein exornatam 

 et scriptis depositam, vel in rebus gestis positam et bene servatam specte- 

 mus ; magna semper eius methodi historicae fuit vis et manebit ad fiec- 

 tendos animos , auscultandos aiires. Speculi instar repercutit quasi sequenti 

 aetati antecedenlis imaginem. 



Etenim , res ab homine gestas et varios casus variaque fata quae per- 

 patitur, exponit; adducere methodus illa nos studet ad supremum Numen 

 de caelo res terrestres gubernans, iam frenum inhibendo, iam liberum 

 laxumque illud remittendo, prouti hoc vel illo magis minusve indigeat 

 homo. Siuit eos libere perambulare vias suas, vigilatque simul et curat 

 ne irritum unquam fieret suum sibi propositum. 



■) Attamen: non in conditione externa nee tempore demum futuro sed in statu animi bis 

 in terris iam adesse debere ac posse vitara aeternam atque huius inchoatae vitae consumma- 

 tionem tandem exspectandara esse ab altero aevo docet N. F. 



33* 



