ORATIO. 263 



Teneatis cursum constanter per ardua ad astra! Dolendum est huius diei 

 gaudio tristia se miscuisse, natalis diei laetam memoriam turbatam esse 

 funeris recordatione. Morte euim abiit, qui carus erat fidelis vester com- 

 milito. Non vigiliae ad aegrotantis et morientis lectum vobis , cum longe 

 in terra peregrina cubaret, fuerunt concessae. Genere nobilis, nobilior 

 etiam erat indolis humanitate. Elebilis mors illa vobis, flebilior etiam 

 parentibus, quorum spes erat et gaudium ^). Sic ergo discedunt qui 

 nobiscum fuere studio, aetate, amicitia coniuncti. Ex quo tempore condi- 

 tum est hoc nostrum illustre Athenaeum , quot iam transierunt ex hac 

 vita in alteram? Superstes mansit haec alma nutrix adhuc et multas iam 

 perduravit hominum aetates. In posterum maneat, floreat, crescat et dies 

 hie natalis iterum , iterumque redeat ! 



Et vobis ^), qui, etiamsi rüde donati, munere defuncti, viribus tarnen 

 nondum destituti, exercitiis studiisque huius Athenaei alumnorum pro- 

 desse adhuc cupitis, quibus dignitas et docendi facultas honorifice relicta, 

 vacatio vero officiorum ob aetatem et merita liberaliter concessa est. Dulce 

 sit otium cum sit bene meritum, honorisque plenum ! 



Ad te vero praesertim orationem converto, senex venerabilis, in cuius 

 locum hodie succedo, non ut tuas laudes hie praedicem, quae praeconio 

 meo haud indigent et quarum commemoratio modestiam tuam offenderet; 

 sed ut publice testificer quanti te faciam , semperque fecerim, ut ab hoc 

 loco etiam me tibi commendem. Tu consilio, prudentia, doctrina tua me 

 adiuvare perge ! Tu amicitia me complecti ne desine! Eaciat Dens, ut, 

 quum in portum quasi perveneris, leni et placida senectute fruaris et in 

 extremo quidem tempore aetatis bene actae vitae recordatio tibi sit iucun- 

 dissima ! 



Cum Vos tandem alloquar, V. D. interpretes, eiusdem quo fungi- 

 mur muneris, j-ecordatione me arcte vobiscum sentio iunctum. Vobi- 

 scum , vice quisque sua, auditorio suo, et mihi, favente Numine supremo, 

 liceat per multos , post hunc diem , dies , Deum Patrem eiusque in 



') Ebnest von Knobelsdokff , lur. Stud. , anno aetatis XIX obiit 23 die lanuarii 1857 

 Berolini. 



') eil. r. Veebübq et P. BosscHA. 



