ORATIO. 25 



tarnen est liberalitas Curatorum, qui ut librorum historicorum copia auge- 

 retur, pecuniae in Bibliothecam erogatae additamentum adiunxere haud 

 contemnendum: nee silentio praetereundum pecuniam extraordinariam satis 

 magnam ex aerario publico esse depromtam tum ad libros zoologici maxime 

 argumenti coemendos, tum ad Codices aliquot Syriacos, qui Londini asser- 

 vantur, manuscriptos transscribendos. 



Iacobo geel, viro clarissimo, qui, ut successoris, viri doctissimi, verbis 

 utar, per sex et triginta annos Bibliothecae publicae singulaii prüden tia et 

 liberaKtate praefuit et de civibus et de externis optima meritus fuit, otium 

 cum dignitate concessum est. Nos quoque ex animi sententia viro claris- 

 simo gratulamur. Nos quoque habemüs in votis, ut post praeclare actos 

 laboi-es placida illi contingat senectus, diuque conservetur nobis aliisque 

 multis, quibus est carissimus. 



Tibi quoque, doctissime pluygees, cui Bibliothecae academicae cura 

 iam mandata est, ex animo gratulamur. Non minore quam venerandus 

 decessor tuus utere felicitate. Solertia tua prudentiaque confidimus pariter 

 ac voluntate. Utinam te curante Bibliotheca multorum utilium librorum 

 accessione locupletetur. 



Denique ad vos venio, lectissimi iuvenes, in hac Academia liberalibus 

 artibus et discipHnis operam dantes. Dolemus vestros sodales guilielmüm 



LUDOVICUM WEYER et FERNANDUM ADRIANUM WALTHERUM VAN CAMPEN, 



Medicinae Candidatos, ingenii bonitate et doctrinae praestantia conspicuos, 

 spatium academicum fere emensos, uti propinquis suis amicisque, ita 

 medicae arti morte ereptos esse. At gaudemus tarnen ceteros vos omnes 

 esse salvos. Numerus vester hoc quoque anno auctus est, unde documen- 

 tum capimus Academiae famam mansisse integram. Nos vero minus civium 

 multitudinem quam praestantiam in gloria ponere oportet. Virtutem autem 

 vestram morumque honestatem si praedicamus, id iure meritoque fieri valde 

 laetamur. Mihi nihil accidisset molestius, quam ut cogerer Rectoris uti 

 auctoritate ad peccata coercenda. Sed, quod gratus agnosco, hoc onus 

 mihi imponere noluistis committendo quod officii causa reprehendere de- 

 buissem. Quae pectus relaxant exhilarantque distinguere didicistis a vitiorum 

 licentia, quae, uti civitatem perturbant, sie corpus animumque vigore suo 



4 



