ORATIO. 37 



pei'tinent, non frequentius cultas esse, non diligentius , non felicius quam 

 sub beatissimo imperio Traiani. Atque ita literae videri poteraut recepisse 

 patriam. Sed aliud est patriam habere, aliud spiiitum et sangüinem. 

 Utcunque coepta sunt Traiani seculo studia prope exstincta refoveri, virile 

 suum robur et nervös non magis illa recuperarunt , quam antiquam suam 

 virtutem et bene moratos vires civitas; //in qua iam pridem non minora 

 praemia, immo maiora, nequitia et improbitas, quam pudor et virtus, 

 habebant s)." Quae ubi eundem Plinium tam diserte testantem legimus, 

 seculi sui haud sane levem vituperatorem , quid a satiricis aut scriptoribus 

 aut poetis, quid ab aliis non ita veracibus auctoribus confirmatam rem 

 certam velimus? 



Sed rumpendae tandem morae sunt, et ad ipsa literarum studiorumque 

 penetralia, ut ita dicam, accedendum. 



A Musis igitur ut ordiamur atque e multis nominibus nonnisi illustris- 

 sima deligamus, ecce, circumspicientibus comparet statim poetarum huius 

 seculi facile princeps d. iunids iüvenalis. Acerbus potius quam severus 

 castigator morum, est ille quidem paulo luxuriantior et lioratio leporis et 

 urbanitatis laudibus inferior, sed eleganti suavitate et gravitate sententiarum 

 qui cum Venusino vate comparetur, utique nemo dignior. Non laudamus 

 Catulli vestigia persecutum valerium jiartialem, ubi animum ad turpis- 

 simam adulationem advertimus, qua vel Domitianum, imraanem beluam, 

 ad coelum extulit; taedet etiam obscoenitatis et scurrilitatis, ad quae vitia 

 seculi sui pravitati nimis indulgens se passus est prolabi; sed laudes ho- 

 minis ingeniosi, acuti, acris, et qui plurimum in scribendo et salis haberet 

 et fellis ^), non immerito ei datas esse, lubenter et nitro concedimus. 

 Quodsi restaurasse quodammodo luveualis poeticae genus videatur, quod 

 ante ipsum non floruerat niagis , quod cum ipso florere , immo esse in 

 Latinis literis desiit; quanto maiore iure a Martiale condita carmina dica- 

 mus, Musis Latinis neque antea cognita omnino, nee nisi dispari prorsus 

 successu posthac exculta? Iam tertius accedat in illorum amicitiaui ad- 

 scriptus iTALicus siLius, quamquam suae sibi mediocritatis conscius gradu 

 accedit aliquanto tardiore. Primum Ciceronis aemulus summis eloquentiae 

 laudibus floruit; tum studiose imitatus, parum assecutus quem sancte 

 colebat Vergilium, carmina scripsisse maiore cura quam ingenio putatur. 



