40 I. G. IIULLEMAN 



Sallustü in primis et Vergilii lectione penitus imbuto, neque antiqui nee 

 poetici coloris experti, quamquam venaii interdum dictionis acuiuen vide- 

 tur, naturalis quaedam gravitas et robur virile; rapit nos alter amore sui 

 delectatqiie, sed paene serviliter imitatus Ciceronem, fucatis magis quam 

 decoris vestibus ornatus, in tcmpus detinet legentes, aculeos in animis vix 

 relinquit. Postremo — nam tempus est herum facere finem — ad servi- 

 lem illam imitationeui si adulationem addideris, a qua ne Tacitus quidem 

 eavere omnino potuit, Plinius Tiaianum suuni praesentem laudans prorsus 

 nihil abstiuendum putavit, duo habebis huius seculi ex temporibus velut 

 nata vitia, quae languescentibus literis tanquam succum ac sanguinem mox 

 omnem exsorbuerunt. 



Non ita urgebo, A.A.! ceterum verissimam vocem , i>i sole cer/ii sidera 

 ipsa desinere, ut in hac scriptorum receusione c. süetonii teanqcilli, 

 viri docti et eruditi, non meminisse videar. Etenim ipsam artem si spe- 

 ctemus, eius Caesares, ne commemorem alia, cum lul. Jf/riculae vita ne 

 comparari quidem posse , statim mihi concedetis. Nihil est ad Tacitum 

 Suetouius. Sed quo magis tum deseitum est ab antiqua sermonis castitate 

 et degencravit nativa dicendi siaiplicitas; quo rarior coepit esse in rebus 

 scribendis ingenuus candor atque incorrupta veritas; quo pluris denique 

 faciendum in historico est iudicii acumen et antiquitatis cognitio, eo ini- 

 quius est hoc loco neglegere aut contemnere Suetonium. Neque hunc 

 solum , sed plures reddita Romanis sentiendi dicendique libera potestas 

 excitavit, ut in consimili literarum genere vires suas periclitarentur. Egerunt 

 hoc in primis c. fannius et titinius capito, quorum illum , hominem , 

 ut ferunt, natura acutum, usu exercitatum , varietate proniptissimum, mors 

 supervenit absolutis tribus libris, quibus subtiliter, diligenter et Latine 

 scripserat exitus occisorum aut relegatorum a Nerone "). Capito autem, 

 qui literarum iam senescentium non patronus tantum, sed reductor ac 

 reformator habitus est, idemque avitae virtutis exempluni; qui quum 

 acerrimos olim libertatis vindices Brutos, Cassios, Catones, summa religione 

 coleret, clarissimi cuiusque vitam egregiis carminibus exornasse traditur; — 

 Capito igitur eandem telam exorsus pertexuit, enarratis praeterea illustrium 

 virorum fatis, quos Domitiani immanitas sustulerat aut ex Urbe vel ex 

 Italia relegaverat i®). Est denique inter eos, quorum libros habemus 



