48 I. G. HULLEMAN 



denique universis moris antiqui obiivio ^'). Decantata fere est, non ficta 

 de populo Romano fabula: 



Qui dabat olim 



Imperium, fasces, legiones, omnia, nunc se 

 Coatinet atque duas tantum res aniius optat, 

 Panem et Circenses '''). 



Quid ergo a poeta ad historicum provocem, acri iudicio virum, quum 

 dieit: //Propria et peculiaria huius urbis vitia paene in utero matris concipl 

 mihi videntur, histrionalis favor et gladiatorum equorumque studia; quibus 

 occupatus et obsessus animus quautulum loci bonis artibus relinquit" ^9) ? 

 Quid plura et turpiora etiam afTeram, ex Urbe in Italiam, deinde in 

 provincias longe lateque diffusa? Tarn vario et ingenti malo quae medi- 

 cina paretur ? Desierit licet , Traiano auctore ^") , valere in obscoenos 

 pantomimorum ludos: 



Spectant hoc nuptae iuxta recubante marito, 



Quod pudeat narrasse aliquem praesentibus ipsis "), 



rivulum ille obstruxit, ipsum flumen nee arcere potuit neque avertere. 

 Eadem res est in literarum studiis. Fuerit licet 



Et spes et ratio studiorum in Caesare tantum '^), 



formatae sunt bis praemiis sensim tanquam classes eruditorum, ipsis literis 

 in communi fere ingeniorum torpore non sunt dati nervi, non vigor, non 

 virtus. Haec igitur omnia quum perspecta haberet Tacitus, sagaciter est 

 auguratus, quae equidem hac oratione satis illustrasse mihi videor: //Natura 

 infirmitatis humanae tardiora sunt remedia, quam mala, et ut corpora 

 lente augescunt, cito exstinguuntur , sie ingenia studiaque oppresseris faci- 

 lius, quam revocaveris." 



Fert et tempus et ratio, sed multo magis me cogit animus, ut antequam 

 dicendi faciam finem vos appellem, illustris huius Academiae Curatores! 

 Vestra enim commendatione Augustissimo Regi placuit, ut quam provin- 



