ORATIO, 49 



ciam Bakius, Vir Clarissimus , plus quadraginta annos praeclare obtimüsset, 

 hanc ego susciperem, haec mihi Sparta ornanda traderetur. Prorsus nihil 

 est quod celem, Viri Amplissimi! — neque enim statim ab initio dissi- 

 mulavi — primum tanti muneris nee sperati neque exspectati adeo me 

 s.uspexisse gravitatem, ut viribus meis diffidenti manere in statione Amste- 

 lodamensi, quam Leidae agmen ducere paene potius esse videretur. Sic 

 enim persuasum semper mihi fuit: quem titulum quis non tueatur satis, 

 eo quidem ipsum non tarn ornari solere quam onerari. Num alia referam ' 

 quae tunc dubitationem mihi augebant? Non faciam, quoniam cui id 

 bono Sit non video. Ne illa quidem commemorassem , nisi id ipsum decla- 

 rarent, quod in priniis velim teneatis, non levi quadam abreptum ambitione, 

 sed verecunda prudentia adductum, tandem me gravissimam illam provin- 

 ciam obiisse, ad cuius procurationem vobis visus sum prae aliis idoneus. 

 Qua honorifica de me sententia utinam ne falsi esse unquam reperiamini! 

 Hoc equidem spondeo testorque, nihil me cupere magis, nihil mihi fore 

 prius, nihil antiquius, quam ut illustri huius Academiae nomini famaeque 

 quocunque possim modo consulam serviamque constanter. 



Vos ubi intueor, qui divinarum rerum scientiam humanasque disciplinas 

 in Lac Musarum sede profitemini, simul excitatum me sentio, ut alacri et 

 erecto animo esse pergam. Quum enim paucis vestrum iam antea usus 

 essem famiHariter, omnes huc vocatum ita me excepistis, ut salutare non 

 tam collegam velut sorte datum videremini, quam futurum amicum, cui 

 erranti comiter monstrare viam veUetis. Quo quidem gratius accidere mihi 

 nee tunc quidqnam potuit, nee facile poterit posthac. Quapropter, Viri 

 Clarissimi, collegae spectatissimi , quod pro vestra benevolentia facere nitro 

 coepistis, id iam rogati mea causa vos perficite. Ego tantae gratiae ut 

 cumulate respondeam quum diligenter curabo, tum in officiis reponam 

 suavissimis. 



Quae quum praecipue ad eos vestrum dicta velim , quibuscum artior 

 mihi erit ex cognatis studiis necessitudo, prae ahis tarnen vestris consiliis, 

 Baki et Cobete, vestris monitis praeceptisque et indigebo plurimum et utar 

 lubentissime. Quod enim curriculum ego iam ingredior, tu confectum, 

 Baki, ita percurristi, ut, quod tua te modestia vetat cum poeta septua- 

 genario de te ipso praedicare, 



7 



