50 I. G. II C L L E M A N 



Sic ut fortis equus, spatio qui saepe supremo 

 Vicit Olympia, nunc scnio confectu' quicscit "), 



id haud vereor ego cum maximo horum omnium consensu ab Euniana 

 senectute transferre ad tuam. Quamquam qui bene te norunt et negotiosa 

 tua otia, vel ista senectutis quies quam salubris, quam fructuosa sit his 

 literis futura, iam nunc praesentiunt. Sed illuc redeo. Tu mihi ut antea 

 favisti, ita porro adesse tuaque in primis prudentia ex longo rerum usu 

 contracta prodesse ne gravere. Me a te discere non pudebit, sed maiori- 

 bus etiam humanitatis ofBciis tibi obstringi pluvimum iuvabit. — Tuam 

 autem , Gebete , amicitiam si expeterem , subridicule agere iure tibi viderer. 

 Ex quo enim primum dextras iunximus, tu Baku et Peerlkampii auditor, 

 Heusdii et Goudoeveri ego, abhinc anni sunt fere quinquc et viginti, ste- 

 titque haec nobis temporibus non interrupta fides. Quid, quod his ipsis 

 diebus, quum adversa valetudine diu conflictarer, non solum auctor mihi 

 fuisti ne nimis festinando male mihi consulerem, sed obeundo interim vices 

 meas amoris et gratiae documeutum dedisti certissimum? Aut enim haec 

 est amicitia, aut omnino nulla est. Quae ut in dies confirmetur et crescat 

 si iam oro et flagito, hoc quidem abs te tanto facilius impetrabo, quanto 

 plus incrementi ex concordia nostra res captura est, quam communiter 

 augere studemus et tueri fortiter. Id enim honestissiraum certameu tecum 

 mihi esse volo, cuius propositum sit iuventutis commodis omni ratione 

 totisque viribus inservire. Quamquam qua tu es eruditionis et ingenii 

 praestantia, qua polles in primis facultate rapiendi auditorum animos atque 

 ad pulchri honestique amorem inflammandi, in hac concertatione tibi me 

 non parem, sed longe inferiorem fore facilis est et paene certa divinatio. 

 Hoc vero quomodocunque eveniet, unum velim tu tibi ante omnia persua- 

 deas, collegam tibi obtingere potuisse me quidem multo doctiorem, sed 

 qui promereri hunc titulum ardentius cuperet, neminem. 



Vos denique salvete, ornatissimi iuvenes! Salvete iterum, futuri commi- 

 litoues! Serius ad vos accessi, sed, credite mihi, optime vobis cupiens. 

 Neque ita rerum ignarus veni, quin multorum annorum usu magna mea 

 voluptate perceperim, studiosis et modestis discipulis cum doctore nee 

 nimis severe nee turpiter indulgente quam iucunda possit esse societas , 

 quam grata necessiludo. Huius igitur suavissimae coniunctionis vinculo ut 



