56 I. G. HULLEMAN 



36) Petronius Sat. III, qui in sequentibus maiorem culpae partera ad parentes transfert, 

 etiam a luvenale Sat, VII. 154 sqq. notatos. Neque alio pertinent quac dicuntur a Quinti- 

 liano X. 1. 125 sq. 



37) Seneca Exe. Controv. III. p. 363 sq. ed. Bursian , ex cuius recensione cfBcio, nihil 

 variare Codices in vulgata lectioue : " ex consuetudine sua miratus dicebat." Quas quidera 

 ineptias non facile erit qui explicet. Quod praefalus scripsi, eo utique roi vis nuUa infer- 

 tur: praefaüanihus enim uti communis forebat rhetorura consmludo. Vid. Plin. JEpp. II. 

 3. 1; IV. 11. 2, 4; coli. Gell. N. A. IX. 15. Quamquam nunc quidem tumidam et 

 clatara Cestii orationem eogitanti in vooabulo miratus aliud latere videtur. Ne multa , scri- 

 pserim hijlatua. Cf. v. o. Uuintil. 1, 0. XII. 10. 16: »Attici pressi et integri, Asiani infiati 

 et inanes." 



38) Petronius Sat. I : »Ideo ego adolescentulos existimo in scholis stultissimos fieri , quia 

 nihil ex iis, quae in usu habemus, aut audiunt aut vident; sed piratas cum catenis in litore 

 stantes ; sed tyrannos edicta scribontes , quibus imperent filiis , ut patrum suorum capita 

 praecidant; sed responsa in pestilentia data, ut virgines trcs aut plurcs immolentur; sed 

 meUitos verborum globulos , et omnia dicta faetaque quasi papavere et sesamo sparsa. Qui 

 inter haec nutriuntur, non magis sapere possunt, quam beno olere qui in culina habitant." 

 Similliraa declamationum scholasticarum argumenta commemorant Quintil. II. 10. 3 sqq. , 

 Tacit. mal. de oratt. XXXV et luvenalis Sat. VII. 150 sqq. 



39) üaintil. VIII. 5. 2, 13. 



40) Dial. de oratt, XXVI. 



41) Est hac de re elegantissimus locus in Bial. XXXII, ubi Messala: » Oratorem non 

 posse aliter existere nee extitisse umquam confirmo, nisi eum, qui tamquam in aciem Omni- 

 bus artibus armatus exierit. Quod adeo neglegitur ab horum temporum disertis, ut in 

 actionibus eorum buius quoque eotidiani sermonis foeda ac pudenda vitia deprehendantur ; 

 ut ignorent leges, non teneant Senatusconsulta , ius civitatis ultra derideant, sapientiae vero 

 Studium et praecepta prudentium penitus rcformident , in pauoissimos sensus et angustas sen- 

 tentias detrudaut eloquentiam velut expulsam regno suo , ut quae olim omnium artium do- 

 mina pulcberrimo comitatu pectora iraplebat , nunc ciroumcisa et amputata , sine apparatu , 

 sine honore , paene dixerim sine ingenuitate , quasi una ex sordidissimis artificiis discatur." 



42) Dial. XXXVI. 



43) Enucleatius rem cxponit Plinius Upp. II. 14. 



44) Seneca Ep. CIX. Cf. eins Ep, V, LXXVI, LXXXVIII. 



45) Legitur haec e Stoicorum placitis repetenda sententia apud Plinium, Ejip. I. 22. 10, 

 quacum operae est pretium conferre eiusdem Epp. I. 12, scriptam de morte voluntaria 

 Corellii Kufi. 



46) Cic. de Off. III. 17. 69. 



47) Auctorem secutus sum Tacitum, Bial. XXVIII, quo loco causas explicaturus est, 

 quibus factum sit ut eloquentia et ceterae artes liberales a vetere gloria desciverint. Con» 

 ferri possunt quae scribit Plinius Epp. VII. 14. 3 sqq. 



