96 P. HARTING 



visscHERüM in huiusmodi arguraentorum explicatione lubentissime usum 

 esse constat. 



Ea aetate, qua iuvenes destinatos vitae, cuius subsidia arte vel doctrina 

 quadam factitanda parantur, totos in studiis esse oportet, visscuerus in 

 vitam practicam tanquam coniectus est munusque iniit ab ipsius ingenio 

 prorsus alienum. Annes enini natus undeviginti praefectus est rationibus 

 tributoruni Bruxellis dispungendis. Equidem de huius muneris gravitate 

 nihil detractum volo. Sed cogitanti mihi iuvenem discendi amore flagran- 

 tem , alacrem , genioque indulgendi cupidum , fervida etiam phantasia prae- 

 ditum et carminum auctorem, quibus se Musis amicum esse probaverat, — 

 hunc igitur iuvenem cogitanti parum credibile videtur, eum sive in tribu- 

 torum tabulis conficiendis et comparandis, plenis illis nominum et nume- 

 rorum, sive in coactorum arca explorauda lubentissime bonas horas consum- 

 turum fuisse. Hoc constat, visscherüm, quidquid superesset temporis, 

 id omne in lucro deputasse, ut delicüs suis operam navaret. Qua in re 

 quanto studio versaretur, paucis annis post libris edenJis probavit. Nam 

 anno 1820 publici iuris fecit tum francice Miscellajiea e Poesi ei Literis 

 Nederlandicis , tum patrio sermone volumen primum Änthologiae ex opiimis 

 poetis Nederlandicis inde a seculo 13° ad seculum 18'"°, cuius operis proximo 

 biennio adhuc duo volumina prodierunt. Sicut autem in utroque opere 

 melliferae apis partes egerat, ita brevi ostendit, non deesse sibi ingenii 

 vires, ut ex se ipse nonnihil promeret et in lucem proferret. Anno enim 

 1822 Carmen eins Nederlandicum Pastor in Cainpo pugnae ad Neoportum 

 commissae a regia Linguae et Poeseos societate Neoporteusi praemio orna- 

 tum est, eodemque anno lingua vernacula prodiit carmen lyricum: Begi 

 et popido , anno autem proximo e genere dramatico haec ab eo Neder- 

 landice edita est fabula: Eeges in urbe Breda. Sed haec omnia gravi- 

 tate superat eius opusculum de consilio instaurandi et praescribendi usum 

 linguae Nederlandicae. In lucem illud prodiit anno 1825, i. e. , eo 

 tempore, quo civitatis nostrae moderatores summa vel potius nimia 

 ope nitebantur, ut, quidquid actorum publicorum in universo regno 

 fieret, ubique his rebus peragendis una inserviret lingua Nederlan- 

 dica. Non igitur mirum, visscherüm, industria etiam et iuvenili vigore 

 se commendantem , Regi guilielmo i aptissimum esse visum ad consilia 



