ORATIO. 97 



illa sermonis Nederlandici inducendi in Provincias Wallonicas promovenda 

 et cultioribus civibus commendanda. lain huius rei ut amplissima fruere- 

 tur opportunitate , creatus ille est Professor extraordiuarius iu Academia 

 Lovaniensi. 



Dispungere rationes tributorum et vivere Musis, haec quautiim distant! 

 Inter pulpitum atque cubiculuin numerariorum et catbedram atque audito- 

 rium Academicum quantum discrimeii ! 



Nos, Auditores, qui visscherom novimus, quodammodo certe intelligi- 

 mus, quanta cum voluptate illinc huc transierit. Fieri potest, ut iacturam 

 fecerit rei familiaris, lionorario quippe multis Professoribus aliisque doctis 

 viris miuus lauto quam iis, qui aerario inprimis in magnis urbibus consu- 

 luut. Sed liber ille a conferendis tributorum tabulis earumque rerum cura, 

 quae nullum postulant ingenii acumen meliusque vulgo ab iis administran- 

 tur, quibus exiguus est doctrinarum amor, tote pectore in literas incum- 

 bere poterat. Viro haud fruito docta, ut aiunt, institutione , veterum 

 linguarum tantum non imperito, aditus patefactus ad auditoria antiquae 

 illius et inclytae Academiae, ut et suam ipse discendi sitim expleret et 

 docendo aliis prodesset. 



Secuti sunt quinque anni, quos vitae Visscherianae partem voces splen- 

 didissiraam et felicissimam. Mirae ingenii celeritati summam iungens stu- 

 diorum constantiam , quotidie sive Francica sive patria lingua coram ingenti 

 civium Academicorum numero disserebat de lingua , literis , historia et oeco- 

 nomia politica, et quidquid ei supererat temporis, id conferebat ad scri- 

 benda opuscula de sermone Nederlandico. Verum tamen consilium, cuius 

 causa Lovanium vocatus erat, irritum fore videbatur. Postea demum nobis 

 adeo felicibus esse contigit, ut liuguam uostram ex humili loco, quo diu 

 in Belgio contemta iacuerat, se efferentem modesteque alterum a peregrino 

 sermone loa um occupantem videremus. Seminis autem eo tempore etiam 

 a visscuERO sparsi nonnihil maturuisse , profecto non est temeraria sententia. 



Anno 1831, immutata in Belgio civitatis facie, visscherus una cum 

 aliis nostratibus Professorum Traiectinorum ordini adiunctus est. Neque 

 tamen continuo suae ei publice dari potuerunt docendi partes. Triennio 

 demum post in adami simonsii locum Professor lectus est Ordinarius; a 

 quo tempore historiam, linguam et literas patrias quotannis Academiae 



13 



