98 P. HARTING 



nostrae alumnis traclidit. Anno 1837 Senatui Academico placuit cum ho- 

 noris causa cieare Pliilosophiae Theorelicae Magistrum et LiLcraruui hu- 

 maniorum Doctorem. 



Sic igitur visscherüs illud, quod praecipue in votis fuit, assecutus est. 

 Et hiiic quidem cogitationi iuvat paululum immorari. Namque vir ille, 

 qui nee Gyamasii spatia decurrerat, neque Acadeniiae Doctorem habuerat, 

 a cuius latere non discederet, et vero iuvenis ita in medias res coniectus 

 erat, ut omnis ingenii excolendi opportunitas defutura videretur, — hie 

 igitur vir locum sibi in doctorum virorum ordine comparavit, a suis ipse 

 collegis hoc nomine ornatus et insiguitus hoc honore est. 



Paucissima, ni fallor, huius rei in Annalibus Academicis exstant exempla. 

 Si quis a puero destiuatus vitae in literis doctrinisve degendae, optime et 

 prorsus ad hoc consilium accommodate instituitur, tandemque, quam per 

 niultos annos in studia doctrinae incubuit, Doctoris gradum consequitur, 

 quin etiam, si propter exquisitas ingenii virtutes postea dignus censetur 

 munere professoris, nihil profecto est quod miremur. Utrumque in rerum 

 ordine et ratione positum est. Via, quae ad propositum ducit, strata est, 

 requiruutur tantum discendi ardor et industria, ut illud assequaris. Similis 

 omniuo hie est peregrinatoris , qui cultissimas Europae nostrae regiones 

 peragrat. Naves et rhedae machina atmica celerrime propulsae, deversoria 

 Omnibus vitae deliciis grata, periti viae duces accurataeque locorum de- 

 scriptiones ita omnes itineris difRcultates minuuut, ut videatur illud ab 

 habitationis commutatione parum differre, neque uUius aut audaciae sit aut 

 fortitudinis , eo proficisci , ubi longissimo a patria separamur intervallo. 



Prorsus dissimilis ebt conditio illius peregrinatoris, qui, sibi unice con- 

 fidens suisqiic fretus ingenii animique viribus, iuxta avia et devia in regio- 

 nes penetrat, quas penitus lustrare decrevit, ut tantillum conferret ad 

 terrarum dissitarum scientiam augendam. Huic peregrinatori perpetuum 

 instat varii gcnerib certamen, nulla nou impedimenta et molestissimae 

 quaeque difficultates crebro inciduut, quibus ne obruatur, summa opus 

 est virium intentione eaque constantia, cuius haec est, ad labores perfe- 

 rendos, efficacissima vox: tu ne cede maiis , sed cunira audentior ito. 

 Yitae deliciis, quibus alter iu itinere fruitur, caret alter; intervalla loco- 

 rum , per quae ille volat, hie lento gradu transit; saepe in eo est ut a via 



