116 1'. IIARTING 



tüudat, ut de universa, quae solvenda erat, quaestione, quae scriptori 

 placueiit sententia, varias in partes haud improbabiliter possis disccptare. 



Quarta dispiitatio, hartingii dicto notata: De question hrulanle caett. 

 longe plures, quam quae proxime memorata est commentatio , tractat locos 

 lohanneos, eosque qualemcunque in ordinem classesque non plane incom- 

 mode distribuere conatur. Qua in opera magna versatur industria atque 

 intento nihil practermitteudi studio. Verum laudabili liuic, qua totum 

 couiplecti conatus est argumentum, industriae studioque iudicii sanitas non 

 respondet nee subtilitas. Ne enim de contorta dicamus plurium locorum 

 interpretatione , multa admiscet aliena, nee quicquam magnopere ad rem 

 praesentem facientia; iterum iterumque eadem fere, nee tarnen sibi semper 

 coustantia, repetere non dubitat; nee vero certam disputandi viam sequi- 

 tur ac rationem. Vel sie tarnen tarn singularem habet disputatio ac tarn 

 eximiam industriae praestantiam , ut dignam eam censuerimus, quae pu- 

 bhco laudis ornaretur testimonio. 



Quinta, quam iudicandara accepimus, commentatio omnibus notum sibi 

 symbolum sumserat dictum : Dies dient docet. Huius quidem Auetor 

 scripti non omnes, quos omnino oportuerat, consuluit quarti Evangelii 

 luterpretes. Nee semper ipsam , quae Christo habenda est , ßdem satis 

 aceurate ab illius vel incitamentis , vel fundamentis distinxisse videtur. 

 Alia etiam nonulla vel forma habet, vel materia non plane probanda. Sed 

 qualeseunque hos defectus magnis Auetor compensat boniä ac virtutibus. 

 In quibus, alia ne memoremus, interpretandi saeram scripturam eximia 

 excellit, pro iuvenili quidem aetate, facultas, quam interpretationis probat 

 nativa simplicitas, dx^ißtia , subtilitas, atque universe re spectata, bo- 

 nitas. Quocirca dignam censuit Ordo commentationem, cui aureum tribue- 

 retur praemium. 



Sexta tandem nobis iudicanda incumbebat disputatio, tertdlliani dicto 

 iusignita: Cum credimus caett. Cuius quidem scriptor non minore, quam 

 qui proxime memoratus est, laude dignus censebatur atque honore. Sed 

 dispari id ratione, nee plane propter eandem praestantiae dotem. Ea 

 enim, qua cernitur quinta illa diatribe, aceurate atque eleganter interpre- 

 tandi facultas ac peritia, non plane quidem desideratur, at non ita lucu- 

 lenter apparet in sexta hac, de qua quam maxime dicimus, disputatione. 



