124 P. KARTING ORATIO, 



■ Qui magistratum Academicum deponunt, Curatorum, Professorum et 

 alumnorum erga se voluntatem Laud silentio premunt. Ego si ex hoc 

 loco, nullis gratüs actis, decederem, mihiiaet ipsi displicerem. Mihi autem 

 in una eademque causa evenit, quod et delectaret me et dolore afficeret. 

 Alterum cohaeret cum amore Academiae, cuius vigorem intelligentissimi 

 quique iudices avelü non posse existimant a Civium Academicorum concor- 

 dia. Optavi, ut quidquid exteri in hac animorum disiunctione improbra- 

 rent et reprehenderent , tolleretur. Voti mei compos non evasi. Alterum 

 vero, quod me recreavit et refeeit, positum est in plurimorum commihto- 

 num benevolentia , amicitia, fide constantissimoque optima consilia mecuni 

 ineundi studio. Laetor plerisque omnibus nullum esse dubium, quin per- 

 petuum partium Studium ab aetate vestra generosa illa et ad voluntatum 

 consensionem unice apta prorsus sit alienum. His itaque hoc persuasissi- 

 mum esto, nie optantem, ut almae matris amor in omnium animis primas 

 agat, notitiae ilUus, quam cum multis Academiae civibus contraxi, num- 

 quam non grato animo recordaturum esse. 



Reliquum est, ut Academiae magistratum in successorem conferam, 

 BERNARDDM TER HAAR, Theologiae Doctorcm et Professorem Ordinarium. 

 Hunc Virum Clarissimum e Regia auctoritate in annum proximum Acade- 

 miae Rheno-Traiectinae Rectorem Magnificum dico, renuncio, proclamo. 



Salve, Vir Maguifice, iterumque salve! Te Rectore, absit mors atra, 

 precor, et ita floreat Academia Traiectina, ut tibi hoc magistratu abeunti 

 tum alia fausta sint praedicanda tum hoc, quod symbolo nostroj continetur : 

 nos illustravit Sol iustitiae. 



