160 1. I. P. VALETON 



prehendi, propterea quod rege postulando ostendat se non omnia a Deo 

 expectare, non omnem in eo fiduciam reponere, sed nihil tradi de consti- 

 tutione reipublicac. 



Quibus Omnibus satis manifestum est vulgares de theocratia opiniones 

 parum firmo niti fundamento , uti non magis probanda sunt quae alii de 

 hierarchia sab illa latente calumniati sunt , quippe quae reapse a tota 

 Israeliticae civitatis indole abhorreat et historia teste numquam viguerit. 



Fuere autem nonnulli qui servato theocratiae a iosepho invcnto nomine 

 aut designari opinarentur notionem quaradam , quam philosopham fere dicas 

 quamque apud Israelitas invaluisse perhiberent, veluti rempublicam et 

 universe ins sacra esse et pietate in Deum tuta servari, aut hoc unum 

 declarari contenderent , legem a Deo esse promulgatam et perpetuo ab eo 

 vindicatum iri. Ingeniosius profecto quam verius haec excogitata; nam ut 

 sint hae quodammodo theocratiae sequelae, ipsa tarnen his non absolvitur. 



Qualis vero fuerit — nam hoc concedendum est flavium iosephum, 

 etsi in re ipsa cui novum nomen dedit definienda et in errorem inciderit 

 et maioribus etiam erroribus ansam praebuerit, aliquid tarnen vidisse, — 

 qualis igitur vera theocratia fuerit , obscurum non diu esse potest Hebraeo- 

 rum scripta sine praeiudicatis opinionibus inspicientibus. 



Quod mox luce clarius apparebit modo ad insignem locum redeamus 

 autea iam excitatum, quo theocratiae originem tradi omnes consentiunt. 

 Haec enim sunt Dei ad populum verba : //Ipsi vidistis quomodo erga Aegyptios 

 egerim; sustuli vos alis aquilarum et ad me vos adduxi. Iam vero si mihi 

 obediatis meumque foedus servetis, eritis mihi priva propriaque possessio 

 ex Omnibus populis, mea enim est tota terra, et vos eritis mihi regnum 

 sacerdotale et geus sancta." Videtis itaque, Auditores, sermonem esse 

 unice de obedientia ab Israelitis Deo praestanda deque foedere eius, antea 

 cum ABRAHAMO pacto, iamiam per mosen renovando, religiöse servando, 

 quo futurum esset ut, quum caeterae gentes omnes Deo quidem subditae 

 sed ab eo aversae sibi quasi relinquerentur , Israeliticus ille solus Dei 

 esset populus : de Dei regia dignitate , uti iam diximus , de regiminis 

 forma omnino nihil. 



Idem continetur pluribus locis per legem sparsis, ubi Israelitae ad Dei 

 obedientiam iucitantur , quos singulos allegare longum est quique omnes eo 



