162 I. I. P. V ALETON 



simi eorum subditi Dei lege tenerentur eiusque praeceptis se adstringere 

 debereiit , quod quamvis ab utraque parte saepius neglectutn , nihilo tarnen 

 minus e tlieocratia necessario profluit. 



Huc quoque referendum quod qui in civitate iudices erant constituti 

 hanc quideni diguitatem non a Deo tamquam rege accepisse censcbantur, 

 antiquitus saltem a populo ipso cligebantur, sed in iure dicundo se Deo 

 obligatos seutire debebant, nee a iustitia deflectere propterea quod iudicium 

 Dei esse sciebant. 



Eiusdemmodi est quod Tsraelitae totam quam incolebant terram ipsius 

 Dei, iiou regio sed vere divino nomine, possessionem esse existimabant , 

 nani quod hodie ex lege Mohammedica regis ins in solum, a subditis 

 inhabitatum , esse perhibetur, nee tarnen ab omni parte merito, id apud 

 Israelitas nequaquam valebat. Hi Deum totius orbis Dominum et reliquis 

 geutibus et sibi, suaiu cuique populo dedisse regionem agnoscebant adeoque 

 sibi vel in agro colendo non pro lubitu sed ex Dei voluntate agendum 

 esse intelligebant. 



Nee terram modo, semet ipsos etiam Dei esse possessionem sentiebant, 

 quod illos umquam regi concessuros misse nemo facile convincet. Dei hoc 

 esse iam Dei notio fortasse eos docebat. Sed arctius etiam cohaeret cum 

 populi historia, quod ab ipso Deo Aegyptioram imperio et vexatiouibus 

 erepti et in libertatem restituti esseut, unde admirabile illud praeceptum 

 quo perpetua Israelitarum saltem servitus prohibetur : // Nam servi mei 

 sunt, quos ex Aegypto eduxi, ne vcnduntor in servitutem." 



Hoc itaque theocratiae caput est atque summa, quod Israelitis in Om- 

 nibus rebus totaque vita Dei numinis atque maiestatis ratio erat habenda, 

 ,quod omnia ab eo pendere sentiebant, omnia quoque ad eum referre et 

 ad eins voluntatem redigere obstringebantur. 



Sed hoc ipsum quid aliud est , nisi regnum divinum non poHticum illud 

 ■ sed morale, quo arctissima homini cum Deo intercedit necessitudo, quo 

 igitur omnis religio, omnis Dei cultus continetur. 



Huius autem regni divini, cuius theocratia Israehtica imaginem exhibet, 

 vis praecipue cernitur in lege illa quae a Mose origineui et nomeu habet, 

 quamque Üorentissimis reipublicae Israeliticae temporibus , etsi fortasse non 

 in singulis accuratissime observatam , viguisse omni dubio caret. Suos ea 



