ORATIO. 169 



In Academiae nostrae fatis enarrandis , Auditores Spectatissimi , iam sta- 

 tim in plura incidimus quae quo minorem narrationis praebent materiem 

 eo magis nobis gaudio sunt, quippe in quorum felici statu annus elapsus 

 nullum intulit damnum. 



Gaudemus igitur Regem Augustissimum , quem litterarum et disciplina- 

 rum fautorem et Academiae nostrae amicura semper se praestitisse novimus, 

 cum Principe Arausiaco totaque regia domo valere et florere, patriamque 

 nobis carissimam bellis ab aliis Europas gentibus gestis non fuisse invo- 

 lutam, ita ut ubique pacis artibus omnibus, quae populo decori sunt et 

 emolumento, perpetuo opera dari potuerit. 



Laetamur pariter nee in vestro Collegio, Academiae Curatores , Viri 

 Amplissimi! quidquam mutatum esse nihilque vos impedivisse quominus 

 Academiae curae vestrae commendatae eo studio prospiceretis quo animus 

 vester aeque ac persona quam geritis vos iubet. 



A Viro autem Amplissimo wichers nuper iterum publico suffragio ad 

 Ordines Geuerales delegato nihil aliud nisi' ut hoc quoque nomine Acade- 

 miae nostrae non minus quam totius patriae commodis inserviat , nobis 

 optandum, sperandum, expectandum est. 



In Academico Senatu paucas modo mutationes locum habuisse gratissi- 

 mum quoque nobis accidit. Nemo morte nobis ereptus est quamquam 

 plurimi iiostrum brevias diutius levioribus. Vir Clarissimus ionckbloet per 

 complures menses gravissimo morbo, a studiis suis et lectionibus fuerint 

 detenti. 



Sed amisimus Collegam coniunctissimum van boneval faure, quem 

 Leidam proficiscentem votis nostris prosecuti sumus quemque ibi laetissima 

 Sorte frui nostrumque memorem esse optare non desinimus. 



Cathedram ab eo vacuam relictam tu iam obtines. Vir Clarissime diephuis ! 

 quem nuper collegam salutavimus novum tibi munus gratulantes. Quid 

 festo hoc die praeterea dicam quem primum inter nos celebrare tibi con 

 tingit? Iterum iterumque eum nobiscum celebres atque ita celebres u 

 tibi in annos laetior evadat celebratuque videatur dignior! 



Nee aliud tibi exoptandum habeo , amicissime van rees ! cui ordinarii 

 Professoris munus gratulor. Muneris nomen mutatum in te nihil muta^ 

 verit ; utinam ex illo munere in diem uberiores laetioresque colligas fructus 



22 



