ORATIO, 171 



etsi nequaquam parvi sint facienda, non unice pendere disciplinarum cultum 

 et Academiae gloriam. Non semel usu venit ut in angustissimis rebus 

 praeclarissima quaeque sint peracta. Nostrum igitur est quotquot disciplinis 

 colendis operam damiis , omnibus viribus anniti ut quidquid aliunde 

 deficiat per nosmet ipsos compensemus et expleamus. Qua in re quid 

 singuli nostrum, Collegae honoratissimi ! praestiterint , meuin non est re- 

 censere. Nemo tarnen aegre feret, imo omnes expectant me tibi, coniunc- 

 tissime francisce zacharia ermerins ! operis in paucis eximii, Hippo- 

 craticorum librorum volumiuis primi editionem absolutam gratulari. Utinam 

 tibi contingat eorum quae reliqua sunt editionem feliciter ad finem perducere 

 atque sie exemplo tuo non tuis solum verum nostrum omnium discipulis 

 ostendere, quid valeat improbus labor cum ingenii acumine et doctrinae 

 elegantia coniunctus ! 



Facilis mihi est ita a docentibus ad discipulos transitus. Ex Academiae 

 nostrae studiosis tres hoc anno morte occubuere: teyds büma, KoUu- 

 mensis Frisius , Litt, et Theol. stud. , gerardos Antonius sloet , Zut- 

 phania-Gebus , lur. Cand. , et ianüs conradus wildervanck, e pago Aduard 

 Groninganus, Med. Stud., quorum obitus parentibus, cognatis, amicis 

 luctuosissimus neminem nostrum non comraovit. Est sane quod gaudeamus, 

 quod bis postremis mensibus, quum innumeri cives nostri et circumiacen- 

 tium regionum incolae morbis laborarent vel etiam nunc laborent, et de- 

 functorum in hac urbe numerus quaque hebdomade sueto numero duplo 

 aut fere triplo maior sit, iuventus nostra academica non tantum nullum 

 damnum sit passa, verum etiam impedita non sit quominus ad hunc Aca- 

 demiae diem natalem cum aliis ludis tum festiva per urbem illustrem pro- 

 cessione celebrandum se accingeret. Et vel sie tarnen, Tuvenes praestan- 

 tissimi, carissimi commilitones, e medio vestro abreptos quum recordor, quot 

 subeunt cogitationes quae vel invitis nobis se obtrudunt, quot mihi voces 

 audire videor gaudentium strepitu altius clamantes et nos hortantes ne 

 voluptatibus toti dediti acerbos nobis paremus dolores, monentesque ne 

 laudes quidem diligentissimo labore partas a morte nos tutos servare et 

 interdum paucorum modo dierum intervallo nos separari a sepulcro. Quae 

 quum ita sint, optimi Adolescentes ! o utinam et vos et nos omnes quot- 

 quot sumus, summo studio id unum appetamus, ut si forte maturius vel 



22* 



