224 A. HEYNSIUS 



ligcliaaiii als de voonvaarde te doeu kennen voor de energie, waartoe het 

 leven behoort te worden opgevoerd, als de beste maalstaf derhalve voor 

 de werkelijke behoefte. 



De gronden voor die meening wensch ik in dit nur beknoptelijk te ont- 

 wikkelen, cm daarbij gelijktijdig eenigermate het standpunt aan te wijzen, 

 waaruit de voeding en daarmede eene hoofdgroep van de verschijnselen des 

 levens tegenvvoordig wordt beschouwd en de rigting te kenschetsen, waar- 

 in het physiologisch onderzoek van den nieuweren tijd zieh beweegt. 



Onder alle dierklassen is voorzeker bij de vleeschetende dieren het voe- 

 diugsproces het allereenvoudigst. Het voedsel is hier, zoowel in chemi- 

 schen als physischen aard, volkomen gelijksoortig aan de bestanddeelen 

 des ligchaams. Zij leven van het vleesch en bloed der plantetende dieren. 

 Het voedsel, dat zij nuttigen, is uit bloed ontstaan, het wordt in hun 

 darmkanaal opgelost ona op nieuw tot vorming van bloed bij te dragen en 

 bij de wisseliug der verschillende ligchaamsbestanddeelen ten tweeden male 

 tot opbouvv van de dementen der weefsels te strekken. 



Was het voedingsproces bij den mensch even eenvoudig, de ondervin- 

 ding van zoovele duizenden jaren zou voorzeker meer dan voldoende zijn 

 geweest, om ons omtrent de werkelijke behoefte naauwkeurig in te lichten. 

 De grens tusschen gebrek en weelde zou voor het practisch standpunt al- 

 thans voldoende omschreven zijn. 



Maar juist van dit practisch standpunt is de kennis aangaande de wer- 

 kelijke behoefte bij vleeschetende dieren van het minste gevvigt. De 

 mensch zelf en al zijne huisdieren, alle dieren, wier welige ontvvikkeling 

 of krachtige gezondheid voor hem van belang zijn , voeden zieh niet uit- 

 sluitend met dierlijk voedsel, maar voor een belangrijk gedeelte of wel 

 geheel met Stoffen van plantaardigen oorsprong. Het voedingsproces wordt 

 hierbij veel meer gecompliceerd en de berekeuing van de werkelijke be- 

 hoefte evenredig hieraan bemoeijelijkt. 



Alvorens de scheikunde had aangetoond, dat in de planten dezelfde stof 

 wordt aangetroffen , waaruit het voedsel der vleeschetende dieren , de ver- 

 schillende deelen van het dierlijk ligchaam derhalve voor verreweg het 



