R E D E V £ R I N G. 235 



dit onmogelijk ; niaar zou de verhoogde stofwisseling in de spijsverterings- 

 organen, hoewel onwillekeurig opgewekt gedurende de digestie, voor hat 

 behoud van den geregelden gang hunner fuuctien met de wiUekeurig in 

 het leven geroepen verhoogde werkzaamheid in andere deelen van het°lig- 

 chaam, niet op e'ene lijn behooren te worden gesteld? 



Met de uitbreiding van onze kennis aangaande de intermediaire stofwis- 

 seling weken derhalve de omzettingen der eiwitachtige stof in het bloed 

 zelf meer en nieer op den achtergrond. De rijkelijker omzetting van eiwit- 

 achtige stof in het ligchaam bij overvloediger toevoer werd als een gevolg 

 van de leveudiger stofwisseling , van de krachtiger functie der verschillende 

 Organen erkend en de luxusconsumptie, die voor de beantwoording der 

 vraag omtrent de werkelijke behoefte van het ligchaam aan eiwitachtige stof 

 eene onoverkomelijke hinderpaal had gesehenen , meer en meer tot voedings- 

 consumptie teruggebragt. 



Dit besluit, waartoe de onlwikkelde physiologische beschouwing der voe- 

 ding ons leidde, is met de ondervinding uit het dagelijksch lev°n in vol- 

 konien harmonie. 



De groei van het ligchaam , de vermeerdering van den voorraad eiwit- 

 achtige stof, ten gevolge van de vorming van nieuwe weefselelementen , 

 maakt het moeijelijk om uit de sterke behoefte aan voedsel gedurende de 

 jongelingsjaren een besluit omtrent de intensiteit der stofwisseling in dat 

 tijdperk af te leiden; maar bepalen wij ons tot den volwassen mensch, dan 

 valt het terstond in het oog , dat de omzetting van eiwitachtige stof in de 

 eerste jaren van den mannelijken leeftijd, de luxusconsumpte derhalve in 

 het ligchaam, het grootst is. Doch niet minder duidelijk is het, dat even- 

 redig hiermede de voeding het krachtigst, de energie van het leven het 

 het meest ontwikkeld heeten moet. Jmmers meer dan op eenigen anderen 

 leeftijd is het ligchaam tot ingespannen bezigheid in Staat. 



Met het klimmen der jaren neemt de behoefte aan voedsel meer en meer 

 af, en evenredig hiermede daalt het verbruik van eiwitachtige stof. De 

 omvang van het ligchaam neemt toe en schijnbaar wordt het veel beter 

 gevoed. De ondervinding schijnt in strijd met de uitspraak der weten- 

 schap. Maar de meer en meer afnemende inspanning, waartoe het lig- 



30* 



