236 A. HEYNS lUS 



cliaam in Staat is, toont overtuigend aan, dat met liet vermeerderde ge- 

 wigt Vau liet ligcbaani de voeding in de wäre beteekenis van hct woord 

 niet toegenomen is. 



Wij merkten reeds op , dat de vetteu en koolhydraten de omzetting der 

 eiwitachtige stof verminderen. De toeuemeude omvang benist voor een 

 groot gedeelte op de afzetting van vetwecfsel in verscliillende deelen des 

 ligciiaams; maar niet al het vet wordt afgezet, een deel blijft in liet bloed, 

 in het voedmgsvocht en die rijkdom van vet sleept eene verminderdc om- 

 zetting van eiwit, eene trägere stofvvisseling , eene minder krachtige functie 

 van de versclullende ligciiaamsdeelen na zieh. De verminderde behoefte 

 aan voedsel vindt hierin hären grond, maar de geringere krachtsinspan- 

 ning, waartoe het ligchaam in Staat is , is er evenzeer het gevolg van en 

 de voeding moet derhalve bij den schraal gevoeden jongeling van het 

 physiologisch standpunt krachtiger worden genoemd. 



De vraag om.treut de werkelijke behoefte van den mensch aan eiwitach- 

 tige stof mag derhalve, naar het mij toeschijnt, voldoende beantwoord 

 heeten. 



Alet juistheid, in cijfers, het minimum op te geven, dat tot bestendige 

 onderhouding der stofwisseling in het ligchaam gevorderd wordt, ligt voor 

 het eiwit, zooals voor elke andere voedingsstof, werkelijk buiten het be- 

 reik der wetenschap. Maar van het practisch standpunt is die kennis ons 

 oük geheel nutteloos, want van den mensch, als maatschappelijk persoon, 

 wordt arbeid geeischt en onder die omstandigheden zoli het minimum, 

 zelfs indien het uit de inanitieproeven met voldoende zekerheid had kunnen 

 worden afgeleid, toch niet toereikend zijn. 



Uit dit oogpunt wenscht men de hoeveelheid te kennen , die voor het 

 onderhoud van het leven, van eene krachtige gezondheid gevorderd wordt, 

 en die hoeveelheid mag inderdaad bekend heeten, sedeit de diepere blik, 

 die ons allengs in de dierlijke huishouding werd vergund , overtuigend be- 

 wees, dat de grootere omzetting van eiwitachtige stof in de bemiddelde 

 standen van onze maatschappij geenszins tot eene vertering van weelde 

 leidt, maar als voedingsconsumptie moet worden opgevat, en derhalve als 

 maatstaf van de energie moet worden beschouwd, waartoe de stofwisseUng 



