— 129 — 



bns, ultimus basi fere subcarinatus, antice non aut vix 

 arcuatim asceudeiis. Apert. obliqna, subcircularis ; perist. 

 angustum, iinclique aeqnaliter expansiim, intus albo 

 snblabiatum, iiullo modo auriculatum, marginibus callo 

 levi juQctis. — Alt. Q'^/^, lat. A^j^; alt. apert. 3'/4, lat. 

 apert. 3 mm. 



E grege P. scalarini Villa et gracilis K., sed statura, 

 maguitudiue, habitu P. tesselati Rossm. 



Hab. Kntais Transcaucasiae in rupibns , nna cum 

 Clansilia pleuroptychia Bttg. et Pnpa avenacea Brug., 

 rarus (leg. ill. H. Leder). 



Hydrohia 8ieversi n. sp. 

 rimata, subovato-conica, tenuiuscula, opaca, alba; spira 

 scalariformi-conica ; apex acutiusculus. Aufr. 4^/2 fere 

 plani, celeriter accrescentes, sutura profunda, aperturara 

 versus desceudente disjuncti, leviter striatuli nee non 

 cariua valida unica , filiformi, inframediana, in anfr. 

 junioribus suturam subcanaliculatam margiuante cincti, 

 ultimus spiram altitudine fere aequans, basi convexius- 

 culus. Apert. angulato-ovata, superne acurainata, parum 

 obliqua, columella rectiuscula, marginibus couniventibus, 

 callo distincto, appresso junctis, margine dextro propter 

 carinam angnlato, sed vix protracto, basali bene rotundato, 

 columellari rimam umbilicalem fere omnino obtegeute. — 

 Alt, 4, lat. 2^/2; alt. apert. P/^, lat. apert. \\ mm. 



Haec species alieua, quae imprimis gen. Pyrgulam 

 Jan in raemoriam redigit, Hydrobiis quibusdam carinatis 

 fossilibus Traussylvaniae maxime affinis esse videtur. 

 H. Eugeniae Neumayr (Jabrb. K. K. Geol. Reichsaust. 

 Wien 1875, T. 25 p. 423 tab. 17 fig. 10—11) sine 

 dubio maxime affinis, differt t, conico-turrita, anfr. 6^21 

 apert. verticali et margine dextro magis arcuatim protracto. 



Hab. In alluvionibus fluminis Araxis prope Nachi- 

 tschewan, spec, uuicum (comni. ill. Dr. G. Sievers). 



