De Ardjocna-wiwaha en de Borna kawja zijn de eerste oorspronkelijke Kawi-werken, welke 

 het licht zien. 



De Ardjoena-wiwaha is bekend door de Javaansche paraphrase ( Wiwoho djorivo) en de 

 Nederduitsche vertaling van den heer Glrigke. De Wiwoho djorico is eene zoo getrouwe 

 navolging van de Ardjocna wiwaha, dat men zelfs de meeste Kawi-woorden in den Javaan- 

 schen tekst terug vindt. 



De Boma kaivja is tot heden toe noch door eenige vertaling noch door eenig uittreksel 

 bekend. De heer Fbiederich heeft den tekst gegeven volgens twee goede handschriften, waar- 

 van een ontvangen is van den hongepriester in Badong, Made Alèng Katjèng, het andere 

 ten gehruike is afgestaan door den heer Kuskij, officier der artillerie, die tijdens de der- 

 de Balische expeditie (in 1849) in het bezit daarvan is gekomen. Aan dit laatste ont- 

 breekt echter het laatste derde gedeelte. 



Het behoeft geen betoog, dat het echte Kawi de rijkste, meest dichterlijke en meest 

 ontwikkelde taal is van allen, die in den Indischen Archipel hebben bestaan. De rijkdom 

 van het Kawi aan sanskritische woorden is verbazend en deze woorden zijn zoo zuiver, 

 dat men ze bij den eersten oogopslag gewaar wordt. Het Kawi bezit zelfs woorden, die men 

 in de sanskritische literatuur niet of zelden aantreft en daaruit blijkt, dat eenmaal de ge- 

 beele rijkdom van het sanskritisch naar Java overgekomen en tot nu toe op Bali bewaard 

 gebleven is. 



Volgens den heer Friedeiuch handelt de Boma kawja over eenen strijd tusschen Dâ- 

 nawas en goden of voornamelijk door de goden begunstigde menschen. Wisnu heeft 

 bij Dewi Prithiwi verwekt een' zoon Boma 3 Bhâuma (van bh umi, aarde, dus zoon der 

 aarde). Deze Boma, als ontsproten uit twee zoo magtige goden, bezit eene buitengewone 

 magt, doch hij heeft de eigenschappen van een' Dânawa, zijnde volgens de Hindoesche 

 mijthologie de aarde voortbrengster van reusachtige wezens. Boma is in alle zijne onderne- 

 mingen gelukkig en schijnt in het oostelijke Indië gevestigd geweest te zijn, daar de ko- 

 ningen ïjedi, Djarasasdha , die van Magada, van Wangga (Bengalen) en van Kalingga 

 zijne partij kiezen. De vijanden van Boma zijn de Jàdawas, de nakomelingen van den ou- 

 den koning Jadu, waaronder ook de god Krishna en zijn vriend Ardjoena behooren. Deze 

 belegeren eene plaats aan den westelijken Himalaja, welker bewoners met Boma door bloed- 

 verwantschap en vriendschap naauw verbonden waren. Deze plaats wordt door list veroverd 

 en geplunderd. Boma verzamelt daarop een ontelbaar leger van Dànawas , Délias en Rak- 

 sasas , om deze daad te wreken, en begint den strijd tegen de trouwelooze Jàdawas, 

 niettegenstaande dezen door den god Krishna ondersteund worden. In dezen strijd komen 

 bijna alle de personen voor, die uit de Bhàrala-Joedda bekend zijn. In de verschillende 

 op elkander volgende veldslagen valt het grootste gdeelte der koninklijke helden. Ardjoena 

 is lang de schrik der vijanden tot dat Boma hem nedervelt. Boma sneuvelt echter zelf kort 

 daarna door Krishna. Daarop en op den raad der hemelsche pandita's, roept Krishna de 

 lijken zijner vrienden, en zelfs die van eenige vijandige koningen, weder in het leven en 



