28 



Sedert de jongste algemeene vergadering heeft het Genootschap (e betreuren het afster- 

 ven van vele verdienstelijke leden. 



Der direktie zijn door den dood twee mannen ontvallen, aan welke het Genoolschap 

 groole verpligting had. 



In het begin van het jaar 1851 werd uit hel midden der direktie weggerukt de heer 

 P. J. Godefroij, R. O. N. L. oud chef der geneeskundige dienst. De heer Godefroij was 

 lid des Genootschajis sedert 7 November 1827 en als lid der direklie heeft hij jaren lang 

 de funktiën van thesaurier met de meeste naauwgezetheid vervuld. Eene hevige ziekte van 

 van eenige dagen maakte een einde aan zijn nuttig leven. Hoezeer de heer Godefroij zelf 

 niet als schrijver is opgetreden, weet men nog te waarderen de belangstelling, waarmede 

 hij in zijne hooge en gewigtige betrekking de wetenschap beschermde en ondersteunde en 

 hoe hij zich altijd omringde van de meest wetenschappelijke personen der dienst, welke 

 aan zijne zorgen was toevertrouwd. 



Een groot verlies leed de direktie evenzeer door het overlijden van haar medelid Dr. 

 M. J. E. MüiLER, R. O. N. L. oud dirigend officier van gezondheid der eerste klasse. Sedert 

 22 Maart 1832, den datum zijner verkiezing tot het gewoon lidmaatschap, was hij een 

 waardig lid. In 18-31 maakte hij zich in de wetenschap gunstig bekend door zijn » Kort 

 verslag aangaande de Cholera morbus op Java,'' opgenomen in het 13e deel van s'Genoot- 

 schaps Verhandelingen en voornamelijk belrekking hebbende op de cholera asiatica, zooals 

 zij zich in de jaren 1829 en 1830 op Java voordeed. In 184b" en 1846 publiceerde hij 

 een artikel over de aanwending van het elektromagnctismus als geneesmiddel, alsmede eene 

 geneeskundige topographie van Samarang. Beide deze stukken zijn opgenomen in het Na- 

 tuur- en Geneeskundig Archief voor Ncderlandsch Indië, waarvan hij medercdakteur was. 

 Den 8sten Maart 1849 viel de keuze op hem, bij eene beslaande vakature in het bestuur 

 des Genoofscliaps en het is alleen toe te schrijven geweest aan eene overgroote geneeskun- 

 dige praktijk en eene min gunstige gezondheid, dat hij in de laatste jaren zijns levens 

 niet meer als schrijver is opgetreden. 



Van de korresponderende leden zijn het Genoolschap door den dood ontvallen, allhans voor 

 zoover de direktie daarvan kennis draagl ; de HII. Dr. P. L. Beckers, E. B. van den Bosch, 

 Dr. II. van Dai.en, Dr. C. J. van Rijineveld, G. H. van Sendee, Prof. Th. van Swindkren. 



Er is naauwelijks iets meer noodig, dan slechts deze namen te noemen, om den omvang te 

 doen beseffen van het verlies, iu het afsterven dezer verdienstelijke mannen door de maatschap- 

 pij en de wetenschap geleden. Die namen toch herinneren zoovele nultige levens voor maat- 

 schappelijke en wetenschappelijke belangen. 



De naam van P. L. Beckers is naauw verbonden aan de geschiedenis van de militaire ge- 

 neeskundige dienst in Nederland, tot welker verheffing hij veel heeft bijgedragen. Als 

 schrijver heeft hij zich bekend gemaakt door een werkje over typhus en tetanus. Sedert 

 8 Maart 1849 was hij aan het Genoolschap verbonden. 



De vice-admiraal E. B. van den Bosch heeft eene schoone loopbaan achter zich gelaten, 



