14 



8. Caranx Forsteri CV. S Caranx sexfasciatus QG. CV. 



9. » xanthmus CV. S Caranx mate CV. 



10. » parra CV. S » cambon CV. 



11. » nigripes CV. s Olistus atropus CV. ! S Caranx mentalis Ehr. CV. ? 



12. » citula CV. S Caranx ciliaris CV. S Car. armatus CV. S Car. ct'r- 

 rhosus CV. S Olistus malaharicus CV. ^ Olistus Rüppelii CV. 



13. Caranx leptolepis CV. S Caranx Mertensii CV. 



14. Gallichthys major CV. S Gallichlh. chevola CV. ! S Scyris indica CV.! S Scyris 

 alexandrina CV. ts Gallichthys aegyptiacus Ehr. CV. ? 



15. Stromateus niger Til. CV. S Apolectus stromateus CV. 



16. » (jriscus CV. S Stromateus securifer CV. 



17. » afoi/s CV. S Stromateus albus CV. 



18. Kurtus Blochii CV. S Kurtus cornulus CV. 



19. Equula filigcra CV. S Equula cara CV. S .£9. fasciata CV. ~ i?ç. longispinis CV. 



20. » minuta CV. S Equula dentex CV. 



Mijne onderzoekingen hebben mij geleid, tot het voorstellen van eene nieuwe geslachts- 

 verdeeling van de groote afdeeling der Scomberïoden met gewapende zijlijn, en tot de wij- 

 ziging van nog een paar andere genera dezer familie. 



Zoo komt het mij voor, dat de genera Olistus, Blepharis , Gallichthys, Scyris en Apo- 

 lectus van Cuvier, niet behouden kunnen blijven. 



Het geslacht Apolectus is gegrond op jeugdige individu's van Stromateus niger BI. De 

 groote overeenkomst van Apolectus stromateus CV. met Stromateus niger BI. is Cuvier 

 wel niet ontgaan, wat schijnt te blijken uit den naam der soort, aan zijnen Apolectus gegeven, 

 doch de aanwezigheid van buikvinnen en de uitwendig zigtbare rugdoornen bij de zeer jonge 

 individu's van Stromaleus niger BI. deed hem ze plaatsen in eene geheel andere afdeeling 

 der Makrelen, onder den geslachtsnaam Apolectus. Nu is het inderdaad merkwaardig, dat 

 organen van zoo hooge waarde als de buikvinnen in den regel zijn, bij de zeer jonge in- 

 dividu's van Stromateus niger BI. zeer ontwikkeld zijn, terwijl zij reeds in den middelba- 

 ren leeftijd des diers ontbreken. De zaak is intusschen aan geen' twijfel onderhevig. Ik 

 kan een groot aantal specimina van Stromateus niger aantoonen, waarbij de verwelking 

 en eindelijke verdwijning der buikvinnen zeer duidelijk is waar te nemen. Bij mijne kleinste 

 individu's zijn de buikvinnen nog zeer lang en spits. Bij eenigzins oudere zijn zij korter, 

 doch nog lang voor dat de visch zijn' vollen wasdom bereikt heeft, ziet men van de buik- 

 vinnen nog slechts rudimentaire knobbelljes of likteekens bestaan, en bij de volwassenen 

 ontbreken zelfs deze likteekens. 



