15 



Het schijnt j dat de natuur, bij vele hooge en platte doch verticaal zwemmende vis- 

 schen, den jeugdigen leeftijd, waarin de spieren des ligchaams nog zoo weinig ontwikkeld 

 zijn en het ligchaam nog zoo weinig vastheid bezit, te hulp heeft willen komen, dooi- 

 er eenige vinnen te verlengen, eene verlenging, noodig om aan het evenwigt en de bewe- 

 gingen der jonge dieren meerdere zekerheid te geven. Van dergelijke ontwikkelingste- 

 ruggangen heb ik reeds in vroeger openbaar gemaakte verhandelingen melding gemaakt. 

 Zoo toch worden de rug- en aars- en buikvinnen van de Platax - soorten betrekkelijk 

 korter, naarmate zij in ouderdom toenemen en hieronder zal nog blijken, dat overeen- 

 komstige verschijnselen plaats hebben bij de hooge en zeer platte soorten van Caran- 

 goïdes. 



De genera Olistus , Bhpharis , Gallichthys en Scyris belmoren, mijns inziens, terug ge- 

 bragt te worden tot het groote geslacht Caranx en wel tot die afdeeling van hetzelve, 

 welks soorten ik voorstel onder den geslachtsnaam Cafangoides te vereenigen. 



Het is mij namelijk gebleken, dat de kenmerken, op welke deze 4 geslachten zijn ge- 

 grond, voor hen van geen genoegzaam gewigt zijn en dat zij zelfs niet eens kunnen die- 

 nen ter bepaling der soorten. 



Zoo is draadvormige verlenging van eenige rugvinsfralen bij Olistus eenvoudig een ken- 

 merk van het mannelijke geslacht bij eenige soorten van Carangoïdes. — Olistus atropus 

 CV. is het mannetje van Caranx nigripes CV. — Olistus Rüppclii CV. even als Olistus mala- 

 baricus CV. het mannetje van Caranx citula CV. 



Het geslacht Blepharis is insgelijks niet voldoende als geslacht te kenmerken. Den ru- 

 dimenlairen of verborgen toestand der doornachtige rugvin ziet men ook bij andere Caranx- 

 soorten en evenzoo bij Gallichthys en Scyris Cuv., en ook het karakter van draadvormig 

 verlengde eerste rugvinstralen schijnt als geslachtskenmerk van weinig gewigt, wanneer 

 men in het oog houdt, dat meerdere soorten van Carangoïdes en ook Scyris en Gallichthys 

 hetzelfde of overeenkomstige kenmerken aanbieden. 



Opzigtelijk Scyris en Gallichthys valt in de eerste plaats aan te teekenen, dat Scyris 

 indica CV. en Gallichthys major CV. den volwassen en middelbaren leeftijd voorstellen 

 van dezelfde soort. Ook Gallichthys chevola CV. behoort nog tot dezelfde species en is 

 er de zeer jeugdige leeftijd van en het komt mij zelfs waarschijnlijk voor, dat ook Scy- 

 ris alexandrina CV. en Gallichthys aegyptiacus Ehr. CV. tot geene andere soort be- 

 lmoren. Bij deze merkwaardige soort heeft weder iets overeenkomstigs plaats, met hetgeen 

 ik van Stromateus niger en eenige soorten van Platax heb aangeteekend. Bij de zeer jonge 

 individu's zijn de buikvinnen verlengd tot zeer lange draden, die tot ver achter de staart- 

 vinnen reiken. Deze jonge individu's noemde Cuvier Gallichthys chevola. Ook deze buik- 

 vinnen verwelken naar mate het dier ouder wordt. Nog terwijl het dier als jong te be- 

 schouwen is, hebben de buikvinnen haar draadvormig karakter verloren en reiken zij nog 

 slechts als spitse vinnen tot over de aarsvin. Het vertegenwoordigt dan Gallichthys major 

 CV., doch ouder wordende, blijven de buikvinnen meer en meer in ontwikkeling terug 



