19 



of aarsvinnen en bij geene enkele soort zie ik eenigen viudoorn of straal draadvormio- ver- 

 lengd. Bovendien is de bovenkaak niet of naauwelijks uitstrekbaar. Hiertoe behooren vele 

 soorten der eigenlijke Carangues van Cuvier, zoo als Caranx carangus CV. , Car. fallax 

 Car. CV. pisquetus CV . , Car. sem CV. enz. 



Carangoïdcs , dus genoemd naar zijne verwantschap met Caranx, bevat talrijke soorten. 

 Sommigen hebben lot draden verlengde vinstralen, anderen niet. Bij cenige species be- 

 paalt zich de verlenging der vinstralen tot de mannelijke individu's, terwijl de vrouwelijke 

 gewone vinnen hebben. In habitus verschillen zij allen van Selar en Caranx Blkr.; van 

 Selar, doordien zij allen hooger van ligchaam zijn, en van Caranx Blkr. doordien de la- 

 gere soorten een schuins en geen convex profiel hebben, terwijl die soorten, bij welke het 

 profiel zeer convex is, zich dadelijk laten onderkennen door een veel korter en meer za- 

 mengedrukt ligchaam. 



Ik heb boven reeds ontvouwd, waarom ik van oordeel ben, dat de genera Blepharis , 

 OUstus , .Galliehthys , Scyris , Argyreiosus, Vomer en Hynnis tot Caranyoïdes behooren ge- 

 bragt te worden. Tot hetzelve zijn nog te rekenen Caranx fusus Geoffr, Car. auroguttatus 

 CV., Car. gymnostcthus CV., Car. scnegallus CV., Car. fulvoguttatus CV. Riipp., Car. 

 chrysophrys CV., Car. coeruleopinnatus Rüpp. , enz. 



Van Leioglossus is mij slechts eene enkele soort bekend, welke ik, als nieuw voor de 

 wetenschap, Leioglossus carangoïdes heb genoemd. Leioglossus heeft het tandensysteem van 

 Decapterus, doch geene valsche vinnen. In habitus beantwoordt Leioglossus overigens vol- 

 strekt niet aan Decapterus , maar heeft veel van de hooge en platte soorten van Caran- 

 goïdes en wel het meeste van Carangoïdes atropns Blkr. 



Leptaspis heb ik dus genoemd naar de naauwelijks gewapende, kleine, bijkans gladde 

 zijschilden der eenige in mijn bezit zijnde soort, welke dezelfde is als Caranx leptolcpis 

 K.v.IL In habitus komt dit genus het meest overeen met Selar. 



Gnathanodon eindelijk noem ik zoo, wegens zijne tandeloze kaken. Tot dit geslacht 

 behooren Caranx speciosus CV. en Caranx petaurista Geoffr. Zij hebben een convex doch 

 tevens zeer schuinsch profiel, nederwaarts uitstrekbare bovenkaak, beschubte borst en nooit 

 tot draden verlengde vinstralen. In habitus houden zij het midden lusschen Caranx Blkr. 

 en Carangoïdes Blkr. 



Het geslacht Stromateoïdes heb ik gevormd uit soorten van het tegenwoordige genus Stro- 

 mateus. Zooals ik boven reeds heb gezegd, heeft Stromateus niger BI. in jeugdigen leef- 

 tijd duidelijke, zelfs betrekkelijk lange buikvinnen. Niet zoo twee andere soorten van 

 Stromateus mijner verzameling. Deze twee soorten, door Cuvier als 4 beschreven onder 

 de namen Stromateus griseus , Strom, securifer, Strom, alous en Strom, albus, missen de 

 buikvinnen zelfs in haar eerste levensperiode en onderscheiden zich daardoor reeds aan- 

 merkelijk van Stromateus niger BI. Bovendien echter verschillen deze soorten nog te zeer 

 van laatstgenoemde, dan dat ze onder een zelfde geslacht gerangschikt zouden kunnen blij- 



