Alle deze soorten zijn gemakkelijk van elkander te onderscheiden. 



Triacanthus anomalus T. Schl. laat zich bij den eersten oogopslag herkennen door Chae- 

 todonachligen habitus en groote achtersle rugdoornen, terwijl ook meer dan een' buik- 

 doorn aan elke zijdig aanwezig is. 



Triacanthus stvjilifer Cant, is gemakkelijk herkenbaar aan den langen tweeden rug- 

 doorn en aan het geel gevlekte ligchaam. 



Triacanthus biaculeatus Cuv. (wel te verstaan de eigenlijke Bal is tes hiaculeatus van 

 Bloch) is kenbaar aan spitsen kop en zwarte vlek voor de borslvin, alsmede door de zwarte 

 eerste rugvin. 



De h soorten mijner verzameling zijn insgelijks gemakkelijk van elkander te onderken- 

 nen bij bezigtiging, doch de verschillen komen minder uit in de beschrijvingen. De 

 meerdere of mindere spitsheid van den kop, de hoogte des ligchaams, de lengte der rug- 

 en buikdoornen en de kleuren der eerste rugvin, hebben nog de zekerste wijze aan de 

 hand gegeven om de soortelijke verschillen duidelijk uit te drukken. 



Ten opzigte der geographische verbreiding van de Balis tini in den Indischen Archipel 

 is de stand onzer kennis nagenoeg als volgt. 



JAVA. 



1. Balistes stellatus Lacép. 



2. » aculeatus BI. 



8. Monacanthus geographicus Cuv. 



4. ïi Cantoris Blkr. 



5. » hajam Blkr. 



6. » tomentosus Blkr. 



7. » choirocephalus Blkr. 



MADURA. 



1. Triacanthus Russellii Blkr. 



BALI. 

 1. Balistes praslinus Lacép. 



SUMBAWA. 

 1. Balistes aculeatus BI. 



SUMATRA. 

 1. Balistes armatus Lacép. 



8. Monacanthus nemurus Blkr. 



9. Alutarius laevis Cuv. 



10. » macr acanthus. Blkr. 



11. « amphacanthoïdes Blki 



12. Triacanthus Russellii Blkr. 

 18. » rhodopterus Blkr. 

 14. » oxycephalus Blkr. 



2. Alutarius laevis Cuv. 



2, Balistes aculeatus BI. 



