VERSLAG. VII 



doet worden en daarom in gevallen als dit ondoelmatig is, 

 zoodat hij er de voorkeur aan geeft, alle onder den naam 

 Tanyderus te blijven samenvatten. Eigenaardig is de lange, 

 halsvormige prothorax en de fraaie teekening der vleugels, 

 verder het hooge aantal der sprietleden (2 -(- 19). 



Over 't geheel leidt de ontwikkelingsgang der Dipteren 

 tot eene vermindering van het aantal leden, waaruit volgt, 

 dat vormen met veelledige sprieten als primitief moeten worden 

 beschouwd. In het algemeen gaat deze regel ook op ; er doen 

 zich echter eenige moeilijkheden voor, o. a. bij eenige Tipu- 

 liden, waar, in plaats van het normale aantal (14 — 16), een 

 hooger getal bereikt wordt (bij Tanyderus tot 25, bij Ctedonia 

 tot 24, bij Gynoplistia tot 20, bij Nephrotoma <$ 19, bij Cero- 

 zodia tot 37), voorts bij Rliachicerus , eene aberrante Leptide, 

 met tot 30 leden. Het laatste geval is des te merkwaardiger, 

 omdat overigens in de geheele groep der brachycere Orthor- 

 rhaphen het getal 10 niet overschreden wordt. WlLLlSTON 

 is nu van meening, dat al deze veelledige sprieten overblijf- 

 selen zijn van een oud phylogenetisch stadium der Dipteren, 

 toen de reductie der sprieten nog niet was ingetreden en 

 houdt ten deze vast aan de niet-omkeerbaarheid van het 

 ontwikkelingsproces. Spr. meent daarentegen, dat men hierbij 

 niet te dogmatisch mag zijn ; het komt hem voor, dat in 

 bijzondere gevallen wel degelijk eene verandering van richting 

 mag worden aangenomen ; vooral het feit, dat in vele van 

 deze uitzonderingsgevallen, ook bij Rhacliicerits, de sprieten 

 gekamd zijn, wijst op eene plaatselijke hypertrophie, die ook 

 tot eene vermeerdering van het aantal sprietleden kan hebben 

 gevoerd. Als parallel geval herinnert Spr. er aan, dat bij 

 Coleoptera het normale getal 1 1 ook somtijds (Rhipiceriden, 

 Amydetus en andere Lampyriden, eenige Prioniden) over- 

 schreden wordt en ook dan dikwijls de sprieten gekamd 

 zijn. Ook hier zijn het blijkbaar geene primitieve toestanden. 

 Zoo geschiedt ook de ontwikkeling van den staart dei- 

 zoogdieren nu eens in teruggaande, dan weer in vooruitgaande 

 richting. 



4. Op de zomervergadering van het vorige jaar kon Spr. 

 ontwikkelingsstadién laten zien van een nieuwen Sy sir opus 

 uit Java (S. roepkei). Van dit eigenaardige, wespachtige 



