XII VERSLAG. 



Argas, want .... de adulti van deze soort zijn nog niet met 

 zekerheid bekend ! 



Genus G alumna VON Hevden. Koch onderscheidde ± 

 1840 vier soorten. Berlese erkende ± 1885 van deze vier 

 slechts 2; Michael neemt + 1884 slechts ééne soort aan: 

 „it may, however, be ultimately ascertained that there are 

 reali}- two." 



In het Archiv für Naturgeschichte 191 3, A. io, 

 p. 25 — 36, onderscheidde ik 9 soorten. Een nauwkeuriger 

 onderzoek deed mij meer kenmerkende bijzonderheden en 

 nog eenige nieuwe soorten ontdekken. Vandaar de volgende 

 verbeteringen en aanvullingen. 



Galumna climatus (C. L. Kooi). Njmpha. De Nympha, 

 beschreven in het Archiv für Naturgeschichte 

 1913, A. 10, p. 28, is vermoedelijk niet die van elimatus, 

 daar de interlamellaarharen lang zijn. 



Adult. Pseudostigmatische organen distaad slechts wei- 

 nig verdikt. Interlamellaarharen uiterst klein, bijna onzicht- 

 baar. Grens tusschen protero- en hysterosoma duidelijk. Op 

 het laatste bij eiken vleugel een driehoekig ,,klierveld" of 

 „maankrater", en achteraan nog 6 ronde. 



Galumna alatus (Herm.). L.c. p. 31. Pseudostigmatische 

 organen kort, knotsvormig. Interlamellaarharen bereiken niet 

 de lamellaarharen. Geene grens tusschen protero- en hystero- 

 soma. Op het laatste bij eiken vleugel een rond kratertje, 

 en achteraan nog 4 kleine ronde ver van elkaar. 



Galumna dorsalis (C. L. Koen). L.c. p. 32. Pseudostigma- 

 tische organen lang, distaad verdikt, spits. Interlamellaarharen 

 voorbij de punt van het rostrum reikend. Grens tusschen 

 protero- en hysterosoma fijn, duidelijk. Op het laatste bij 

 eiken vleugel een driehoekige krater en achteraan nog 4 

 kleine ronde dicht bij elkaar. 



Galumna lanceatus (OUDMS.). L.c. p. H- Pseudostigma- 

 tische organen lang, in het distale vierde deel lancetvormig. 

 Interlamellaarharen bereiken juist de lamellaarharen. Grens 

 tusschen protero- en hysterosoma aan beide zijden tamelijk 

 zichtbaar, in het midden zeer onduidelijk. Bij de vleugels 

 een groote driehoekige krater, achteraan 2 groote ronde en 

 4 ovale, in het midden een lichte vlek (krater?). 



