VERSLAG. XV 



Waltl f. n. sp. ook uit dit aanspoelsel afkomstig en hij 

 spreekt dus de hoop uit, dat nog meerdere exemplaren van 

 deze soort hieruit te voorschijn zullen komen. 



De heer Mac Oillavry deelt naar aanleiding van de vangst 

 van eene zeldzame roofwants mede, dat hij exemplaren van 

 alle 19 inlandsche Reduviidae bijeen gezet heeft. Van ver- 

 scheidene soorten zijn zoowel brachyptere als macroptere 

 exemplaren aanwezig, waarvan meestal de eene vorm gewoon 

 is, terwijl de andere vorm zeer zeldzaam is. Uitgezonderd 

 Prostemma guttula F., zijn alle voorwerpen van Nederland- 

 schen oorsprong. Het diertje, dat de aanleiding van deze 

 demonstratie is, is een ç$ van Pygolampis bidentata FOURCR., 

 gevonden 17.6. 1914 te Deurne in Noord-Brabant, rond- 

 loopende in een ouden, moerassigen leemkuil op de heide. 

 Deze soort komt wel in geheel Europa voor, maar is overal, 

 o. a. in Frankrijk, zeer zeldzaam, terwijl aan Douglas en 

 Scott uit Engeland slechts een oud exemplaar bekend was. 

 Uit ons land is slechts eens de vondst van eene larve te 

 Vorden door Groll vermeld. Uit Duitschland zijn meerdere 

 vindplaatsen bekend. 



Het gedemonstreerde materiaal geeft nog gelegenheid op 

 te merken, dat er bij deze wantsenfamilie afdeelingen zijn, 

 waarbij de kop sterk ingesnoerd is. In nog veel sterkere 

 mate is dit het geval bij de aan.de Reduviidae verwante 

 familie der Henicocephalidae. Spr. vertoont het eenige ex. 

 in zijn bezit uit Afrika, daar zijne Indische, waarschijnlijk nog 

 onbeschreven soorten van deze zonderlinge familie nog te 

 Brussel bij den heer SCHOUTEDEN zijn. Misschien zijn deze 

 dieren voor den heer A. C. OUDEMANS van belang voor 

 zijne Studiën over de Kopgeledingen der Insecten. 



Naast de variabiliteit in vleugellengte, wenscht Spr. ook te 

 vertoonen eenige voorbeelden van de variabiliteit in grootte, 

 waartoe hij van een viertal Coleoptera, uitersten in afmeting, 

 naast elkander plaatste. 



Vervolgens vertoont Spr.de serie van Byrrhus f asciatus F., 

 door hem vermeld in de Ent. Ber. Dl. IV, No. 78, p. 95; 

 een fraai voorbeeld van variabiliteit van beharing. Twee 

 dier variaties waren zelfs nog niet uit Nederland bekend. 



