XVIII VERSLAG. 



stellen van een catalogus der in het museum te Leiden 

 aanwezige Nederlandsche Rhopalocera, had bij het 

 doorzien en vergelijken van het aanwezige materiaal verschil- 

 lende merkwaardige en zeldzame vormen gevonden, die, 

 voor het meerendeel bekend, toch waarschijnlijk weinigen 

 onder de oogen zullen zijn gekomen. Zoo werden ter be- 

 zichtiging rond gegeven : Papilio podalirius L. ; drie afwij- 

 kende vormen van Papilio machaon L. ; een exemplaar van 

 Aporia cratacgi L. met gevorkte ader 5 der achtefvleugeis ; 

 Pieri s rapae L. var. metra Steph. ; voorts een geel en een 

 melanistisch exemplaar dezer soort uit de collectie van 

 wijlen den heer SNELLEN ; Pieris napi L. var. napaeae ESP. 

 en de vorm sabellicae STEPH. ; Leucochloë daplidice L. var. 

 bellidice O. ; Anthocharis car damine s L. f. turritis O. ; twee 

 verschillende vormen van Colias hyale L. (var. heliceïdes 

 Selys) ; Leptidia sinapis L. var. sartlia Rühl en subgrise a 

 Stgr. ; een klein exemplaar van Polygonia c-album L. ; Vanessa 

 io L. var. ioides O. Voorts werd bezichtigd een door den 

 heer Snellen van VoLLENHOVEN in Gelderland verzameld 

 S van Apatura ilia Schiff. Apatiira ilia schijnt zéér zeldzaam 

 naast Apatura iris L., waarvan eenige exemplaren ter verge- 

 lijking aanwezig waren, voor te komen of voorgekomen te zijn. 

 Er bestaat volgens den heer Van Eecke geen bezwaar, om 

 aan te nemen, dat het medegebrachte exemplaar in Gelder- 

 land werd gevangen, daar etiquet enz. volkomen in orde zijn 

 en geene sporen draagt van van de speld afgenomen of 

 verwisseld te zijn. Merkwaardig is, dat dit exemplaar meer 

 dan 50 jaar voor A. iris heeft doorgegaan, niettegenstaande 

 de soort reeds in 1863 in Gelderland gesignaleerd werd 

 (T. v. Ent. VI, p. 152, No. 2yd). Hij noemde vervolgens 

 de verschillen tusschen de twee soorten van Apatura op. 



Voorts waren medegebracht twee kleine seriën van Vanessa 

 uriicae L. en Pyrameis atalanta L., die in blauw en in rood 

 licht e. 1. gekweekt waren. Door de poppen onmiddellijk 

 na de verpopping in blauw licht te plaatsen, werden vooral 

 aan de onderzijde zéér donkere exemplaren verkregen. Het 

 roode licht schijnt op de poppen een schadelijken invloed 

 te hebben, daar de meeste exemplaren van V. urticae kreupel 

 waren, bovendien donker en veel vuriger gekleurd, wat onder 



