VERSLAG. V 



heeft aan de vriendelijkheid van Mr. L. H. D. DE Vos TOT Ne- 

 derveen Cappel, en in de eerste plaats aan den hoogen water- 

 stand, waardoor hem een groote trommel met aanspoelsel 

 van den IJssel, bij Velp, kon worden toegezonden. In twee 

 photeklektoren gedaan, verzamelde zich, uit de natte massa, 

 eene menigte kevers in het fleschje met spiritus. Daartusschen 

 vond ik dit exemplaar. Merkwaardig dat deze soort in het 

 vorige jaar ook voor het eerst in België (bij Rosières) ge- 

 vonden is ; ook is zij uit Crefeld in de Rijnprov. bekend, 

 wat Reitter echter in zijne „Fauna Germanica" niet ver- 

 meldt. Hij zegt daarin : „Die einzige Art der Gattung lebt 

 am Rande der Gewässer unter Sand und Geniste und wird 

 meist übersehen. Sie wird gezwungen an der Oberfläche zu 

 erscheinen, wenn man den Sand am Rande der Flüsse mit 

 Wasser begiesst. Im östlichen Deutschland." 

 . In Frankrijk is zij ook bekend. — Andere schrijvers ver- 

 melden, dat zij vooral op turfgrond voorkomt, langs oevers, 

 onder vochtig mos en tusschen vochtig gras, op plaatsen, 

 die aan de zon zijn blootgesteld. De naam acaroides is zeer 

 goed gekozen, aangezien het dwergachtig kleine kevertje 

 veel doet denken aan de bekende kleine zwarte aardmij ten 

 [Oribatidaé). 



Genoemde familie is het naast verwant aan de Clambidae, 

 Corylopiiidae en TricJiopterygidae en herinnert de soort ook 

 nog aan een kleinen Ephistemus onder de Cryptopliagidae. 



De overige kevers uit dit aanspoelsel zijn grootendeels 

 allergevvoonste soorten, maar onder de vele Athetds zijn 

 ongetwijfeld nog goede soorten te verwachten ; het deter- 

 mineeren is echter niet zoo gemakkelijk en gaat erg langzaam. 



De heer de Meijere spreekt over de volgende onderwerpen : 

 i. Het genus Monocera werd door VAN DER WULP opge- 

 richt voor een zeer opvallend vliegje uit Nieuw-Guinea (M. 

 monstruosa v. d. W.), waarbij het S op den kop twee lange 

 horens draagt. Door den. heer JACOBSON werd bij Babakan 

 op Java eene 2 e soort ontdekt, die spr. als M. rhinoceros heeft 

 beschreven. Het bleek toen tevens, dat het genus niet behoort 

 bij de Drosophilidae, waaronder VAN DER WULP het rang- 

 schikte, maar tot de Lanxaniinae. De horens zijn hier op 



