XL VERSLAG. 



kleuringen der dwarsaderen, waaraan zich dan kleuring der 

 aangrenzende langsaderdeelen aansluiten kan, eene groote rol ; 

 voorts het optreden van donkere kernen in de cellen. Bij de 

 Rapliidia's is stigmakleuring de hoofdzaak, bij Sialis komt 

 egale bruinkleuring voor, terwijl bij Corydatis-soorten daarin 

 kleine venstervlekjes optreden. Bandvorming is vooral bij de 

 Panorpaten het gewone motief. 



Wat de Lepidopteren aangaat, meent Spr., dat ook hier 

 niet eene bepaalde, maar tal van ontwikkelingsrichtingen 

 aanwezig zijn, grootendeels wederom dezelfde als bij de 

 Dipteren. Wegens het groote verschil in meening onder de 

 verschillende auteurs betreffende de evolutie van het kleuren- 

 patroon der vlinders, heeft Spr. een belangrijk aantal vlinders 

 onderzocht, om tot een eigen inzicht in dezen te komen. 

 Hij meent, dat hierbij in de eerste plaats de volgende mo- 

 tieven eene rol hebben gespeeld : dwarsaderkleuring, optreden 

 van telkens ééne mediane langsrij vlekken in de cellen, en 

 langsaderzooming. 



Vooral de beide eerste zijn zeer verbreid en de mediaan- 

 rijen zijn in vele gevallen nog aantoonbaar, waar het aantal 

 der vlekken gereduceerd is en de overblijvende zich min of 

 meer als dwarsrijen vertoonen. Zeuzera, Abraxas, talrijke 

 Arctiiden, vele Rhopalocera, o.a. vooral Argynnis en ver- 

 wanten, leveren fraaie voorbeelden van mediane vlekkenrijen. 

 Dikwijls treedt ringvorming bij de vlekken op, in andere 

 gevallen worden ze <-vormig (zeer sterk o.a. bij Harpyia 

 vimtla, Lymantria enz.) en vloeien dan vooral dikwijls tot 

 dwarslijnen (Noctuiden) of dwarsbanden te zamen. Soms 

 dragen dan de lichte tusschenruimten het karakter van vlek- 

 ken en werden door sommige auteurs voor de vertegen- 

 woordigers der donkere primaire vlekken gehouden. Langsader- 

 vlekking is veel zeldzamer, komt o.a. bij Hyponomeuta voor, 

 geldt verder voor een gedeelte der vlekken van Abraxas en 

 Arctiiden; in het laatste geval komt het voor, dat ze door 

 de ader zelf in tweeën gedeeld zijn, wat herinnert aan der- 

 gelijke gevallen bij Dipteren. Mediane langsstreping in de 

 cellen is wel altijd van secundairen aard, althans dikwijls 

 op primaire langsvlekking terug te voeren {Ornithoptcra en 

 Papilio. sommige Nymphaliden). 



